PVV leider Wilders toonde zich enkele dagen geleden verheugd met de mogelijke komst van een boerkaverbod. Als het aan het kabinet ligt, riskeren vrouwen die een boerka of nikab dragen een boete van 150 euro.

Minister Verhagen benadrukte het belang van open communicatie in Nederland en de daarmee samenhangende noodzaak om gezichten onbedekt te laten. Of dit een voorwaarde, oorzaak of gevolg is van die open communicatie, bleef onduidelijk. Ook haastte de minister zich om eraan toe te voegen dat er een hele reeks uitzonderingen te bedenken valt, zoals festiviteiten tijdens Sinterklaas, carnaval en beroepen waarbij gezichtsbeschermende kleding gedragen moet worden.

Ik las het nieuwsbericht op pagina 6 van de Gulf Times (een populaire krant hier in Doha, Qatar). In het bericht werd de PVV keurig vertaald als “Freedom Party” maar werd wel geduid als “anti-Islam” partij. Dat zette mij aan het denken. Hoe kan je de vrijheid van de één prediken terwijl je vrijheid van de ander inperkt?

Wilders zou als geen ander moeten weten dat de vrijheid van de één begint waar de vrijheid van de ander eindigt. Mijn vrijheid is jouw vrijheid.

De PVV is nooit bang geweest om in de kamer of in de media complete bevolkingsgroepen te beledigen. Wilders beroept zich dan op de vrijheid van meningsuiting. Zodra die argumentatie wordt toegepast op de vrijheid van godsdienst verstomt de discussie, lijkt het.

Waar komt die eenzijdige invulling van vrijheid toch vandaan? Mijn verklaring zou zijn dat Wilders teveel in zijn eigen verhaal is gaan geloven. Iemands wiens vrijheid zo is ingeperkt als de zijne, omringt zich vooral met mensen die hij kan vertrouwen. En vertrouwen glijdt gemakkelijk af naar eensgezindheid. Voor je het weet vorm je met je groepje een collectieve echoput van ideeën, wat op zijn beurt weer uitgelegd kan worden als ideologie.

Verhagen is een man van de wereld. Als Minister van Buitenlandse Zaken heeft hij kennisgemaakt met vele landen en culturen. Als CDA-er heeft hij juist gepleit voor “openheid naar andere culturen”. Dat hij Wilders steunt m.b.t. het boerkaverbod is duidelijk een politieke keuze; wisselgeld dat tijdens de kabinetsformatie van pas kwam.

Geert Wilders zou ook eens uit zijn echoput moeten stappen. Even weg van zijn ja-knikkers en hier op bezoek komen in Qatar. Hier ben ik -als blanke met blond haar en blauwe ogen- de minderheid. Op straat gaan de mannen gekleed in witte gewaden (Jellaba) en dragen ze een Keffiyeh (effen of geblokte sjaal) op hun hoofd. Moet je eens voorstellen dat ze hier wetgeving invoeren die mij zou verplichten om een theedoek op mijn hoofd te dragen? Wat zou dat met mijn gevoel van vrijheid doen?

Daarnaast zou Wilders hier ervaren dat praten over een boerka iets anders is, dan praten met iemand die een boerka draagt. De vrouwen hier dragen behalve hun boerkha ook een Dolce & Gabana zonnebril en ze bellen met de nieuwste iPhone. Daarnaast blijkt uit de vele gesprekken die ik hier voer dat vrouwen daadwerkelijk de touwtjes in handen hebben. Voor de buitenwereld staan de mannen in de spotlight, maar wie beter kijkt ziet vrouwen op cruciale posities. Of zoals het hoofd van de Qatar University verzuchtte toen ik voorstelde om meer vrouwen op het podium te krijgen: “Oh, no. The girls are doing fine. We need boys!”

Ter illustratie van de stille macht achter de sluier zou ik Wilders willen wijzen op het mooiste gebouw in de Golf-regio: the Museum of Islamic Art. De architect I. M. Pei (wie we kennen van het Louvre in Parijs) heeft in het gebouw ook een ode aan de boerka gebracht. Kijk goed naar de bovenkant van het gebouw en je ziet de centrale positie van de vrouw.

Geert Wilders moet er nodig eens uit. Om met eigen ogen te zien wat zijn partij hem niet kan uitleggen.

Samen met Rob Prass heb ik de afgelopen jaren veel workshops gedaan met erfgoedinstellingen. Nergens heb ik meer passie en betrokkenheid ervaren als in die sector. Toch kunnen veel musea, archieven en onderwijsinstellingen wel wat meer aandacht gebruiken.

Daarom waren we op de Digitaal Erfgoed Conferentie uitgenodigd om een aantal learnings met de sector te delen.

DE conferentie 2010 – Slotkeynote Jim Stoltze & Rob Prass from Digitaal Erfgoedconferentie on Vimeo.

(Afgelopen dinsdag vond een bijeenkomst in het Rijksmuseum plaats waar de Stichting TEDxAmsterdam samen kwam met de adviesraad, sponsors en de Club van 100 om over het programma te praten. Hieronder mijn -ingekorte- welkomsttekst).

Welkom namens de Stichting TEDxAmsterdam. Welkom hier in het prachtige Rijksmuseum. Laat ik allereerst Wim Pijbes bedanken voor het feit dat wij hier in zijn “huis” te gast mogen zijn. Wim, dank voor de ontvangt. Dank voor het uitnodigen van Herman Wijfels die zijn visie op een TED-achtige manier met ons heeft gedeeld en dank voor het tonen van dat bijzondere schilderij van Jan Six door Rembrandt. Ik ben Astrid Elburg dank verschuldigd voor het feit dat zij deze avond zo prachtige heeft mogelijk gemaakt.

Deze bijeenkomst is de zevende in een reeks waarbij wij –als Stichting TEDxAmsterdam- elke keer onze sponsors, partners en adviesraad willen meenemen naar een bijzondere plek in Amsterdam alwaar we met u over de vorderingen rondom TEDxAmsterdam van gedachten willen wisselen. Eerder zijn we reeds te gast geweest in de Hermitage (toen die net geopend was), de Rijksakademie der Beeldende Kunsten en recent nog in “De Bazel” -het gemeente archief. Tijdens die laatste bijeenkomst werd mij de vraag gesteld waarom we u toch steeds meenamen naar plekken die het verleden vertegenwoordigen. TED gaat toch over de toekomst? Het antwoord op die vraag ziet u op dit ogenblik overal om u heen. We zijn omringd door schilderijen van meesters. Vernis is het internet van de 17e eeuw.

Ideeën zijn er altijd al geweest. Waar we behoefte hebben is aan meesters die ze vastpakken en verspreiden.

De landschappen die we hier zien hangen zijn de TED-talks van die tijd. De portretten van Rembrandt, Frans Hals en anderen laten ons de gezichten van de TED-sprekers uit die tijd zien. En als u denkt dat ik doordraai met deze metafoor, dan draai ik graag nog even verder door. We zijn hier bij een om te praten over TEDxAmsterdam op 30 november 2010. Ik durf de stelling aan dat een aantal van de talks waar wij die dag naar gaan luisteren over 100 jaar hier in het Rijksmuseum zullen hangen. Misschien niet gevat in verf, maar minimaal ingelijst als plasma, of gebeamd op een scherm. Ideeën zullen er altijd zijn, wat we nodig hebben zijn meesters die ze vastpakken en verspreiden. Wat zijn dan die sprekers waarvan ik denk dat ze een plek verdienen in het museum van de levende dingen? Hier een kleine selectie.

U weet het thema van 30 november is “Science & Fiction”. De eerste twee sprekers zijn hier de ultieme representanten van. Nobelprijs winnaar Gerardus ’t Hooft zal zijn kijk op de wetenschap met ons delen en Rutger Hauer is natuurlijk de aangewezen persoon om te vertellen over zijn kijk op hedendaagse fictie. Na deze twee heren doet het mij deugd u voor te stellen aan

Afgelopen maandag mocht ik een lezing houden in het Tropenmuseum voor een groep marketing-communicatie professionals in de culturele sector (verenigd in de ACMC). Hieronder de uitgeschreven versie. Glazen champagne en chique achtergrond dus graag in je verbeelding toevoegen.

Dames en heren, leden van ACMC, laat ik maar direct ter zake komen. In dit gezelschap voel ik mij een ‘rookie’; ik ben het groentje in deze prachtige ruimte. Vorig jaar heb ik namelijk pas voor het eerst van mijn leven een evenement georganiseerd. Ondanks of misschien dankzij dit gebrek aan ervaring en expertise heb ik een aantal wetten over treden in uw sector. En Hans en Joke vonden het daarom een goed idee als ik eens in dit gezelschap te biecht zou gaan. Zodat u van mijn fouten kunt leren, of eventueel dat u mij komend jaar een beetje kunt coachen.

Zoals gezegd, ik wist niet veel van de culturele sector. Maar ik snapte wel vrij snel het business model. Dat is zo plat als een dubbeltje. Namelijk: we wijzen een plek in Nederland aan, zetten daar een hek omheen en vragen entrée voor een show die we binnen die hekken opvoeren. En met een beetje mazzel is die show zo goed dat mensen ons net genoeg geld geven om die show en het hek te betalen, zodat we het volgend jaar iets beter kunnen doen en wat minder last-minute. Tot nu toe beetje herkenbaar?

Waar ik wel ervaring mee heb, is internet ondernemen. Het business model daar is even simpel: je bent 24 uur per dag , 7 dagen in de week geopend, niemand wil nog ergens voor betalen en als je één fout maakt, zijn je klanten slechts één muisklikje verwijderd om het alsnog bij je concurrent te gaan halen. En hoever die twee business modellen misschien uit elkaar lijken te ligeen, zoveel kunnen ze ook vanelkaar leren. Ik ga dat toelichten aan de hand van het evenement TEDx Amsterdam. En wanneer ik dan spreek over een congres, verzoek ik u vriendelijk om daar dan museum, exposititie of voorstelling te lezen.

TEDxAmsterdam, an independently organized TED event, will take place November 20, 2009, at the Hermitage Royal Tropical Institute, featuring TED Talks videos, original speakers, and music.

“It’s a great honor to host a TEDx event in The Netherlands”, says organizer Jim Stolze. “TED has been around since 1984, but only a handful of Dutch people actually attended a TED conference. Many more of them will be able to experience the effect of this ‘ultimate brain spa’ thanks to TEDx program.”

In the spirit of ideas worth spreading, TEDx is a program of local, self-organized events that bring people together to share a TED-like experience. At a TEDx event, TEDTalks video and live speakers combine to spark deep discussion and connection in a small group. These local, self-organized events are branded TEDx, where x=independently organized TED event. The TED Conference provides general guidance for the TEDx program, but individual TEDx events are self-organized.

Stolze sought the assistance of twelve people, each with his or her own specialty, in forming a foundation, Stichting TEDxAmsterdam; the board also includes Monique Dusseldorp and Marian Spier. Others involved in TEDxAmsterdam are Hans Wijers (Akzo Nobel), Robbert Dijkgraaf (KNAW), Don Levy (VP at Sony) and TED speakers Louise Fresco, Theo Jansen and Siegfried Woldhek.

Je merkt dat de belangstelling voor podcasting weer flink aan het toenemen is. Ik word wekelijks gebeld om bij bedrijven hierover te komen praten en lees ook steeds meer berichten over toepassing voor cultuur en educatie.

Een bijzonder vermelding verdient mijns inziens het project Nachtgeluiden van De Amsterdamse Museumnacht. Op de website valt het volgende te lezen:

Wil je geen nachtgeluid meer missen? Om automatisch de nieuwste nachtgeluiden te ontvangen kan je je abonneren op de nachtgeluiden-podcast. Je krijgt dan vanzelf nieuw gemaakte nachtgeluiden binnen in je iTunes of een ander programma. Je kunt zelf kiezen of je alle nieuwe nachtgeluiden wilt ontvangen of alleen die over een bepaald museum of van een bepaalde categorie.

Nachtgeluiden zijn online audioguides voor de Amsterdamse musea. Het zijn korte mp3-bestanden met commentaar, meningen en discussies over kunstwerken of objecten in de musea. Ze worden ingesproken door allerlei verschillende mensen. Van studenten tot kunstenaars; van bekende Amsterdammers tot ‘gewone’ museumbezoekers.

User generated artwork
Het concept is bijzonder goed uitgewerkt, aangezien men ook gedacht heeft aan “user contributions”. Er is een speciale upload-pagina waar precies wordt uitgelegd hoe je zelf nachtgeluiden kan opnemen en insturen.