Afgelopen drie weken heb ik weer een experiment gedaan. Nee, maak je geen zorgen. Geen geheelonthouding van internet of e-mail. Ik heb simpelweg van telefoon geruild.

Zoals je weet, ben ik sinds 2007 tamelijk vergroeid met mijn iPhone. Het is nog een van de eersten die ik destijds zelf in 28 uur tijd heb gehackt. Ik heb er veel lol aan beleeft, veel uitgeprobeerd en voor een aantal klanten (waaronder NU.nl) een iPhone-avontuur gestart.

Maar in februari kreeg ik de nieuwste Google Phone in handen. Hij wordt de Nexus One genoemd en is de opvolger van de G1, de telefoon die op basis van Google’s operating system Android werkt.

Voordelen Nexus
Wat mij als eerste opviel was de goede integratie met mijn Google Account. Misschien niet verrassend voor een Google-telefoon, maar nadat ik mijn username + password had gegeven, kon ik probleemloos diensten als Gmail, Calendar en Maps gebruiken.

Toen nog even zoeken naar een slimme manier om de contacten van mijn iPhone over zetten en dat kon gemakkelijk via mijn Macbook. Bij contacts heb je een functie om te exporteren als vCard en Google Contacts (gmail web) kan je die gewoon importeren. Even een “star” geven en op je telefoon verschijnen ze in een apart lijstje. Dat gaat lekker zo.

Google Goggles & Voice Search
Twee aardige features van de NexusOne zijn Goggles en Voice Search. Goggles houdt in dat je een foto kunt maken van iets en dat Google dat vervolgens interpreteert als een zoekopdracht. Als je voor de Euromast staat hoef je dus niet in de zoekmachine het woord “euromast” te tikken, maar even een foto maken en je krijgt alle informatie die je wilt.

Voice Search is een experimentele dienst die werkt via spraakherkenning. In het Engels gaat dat eigenlijk best goed. Toen ik in Amerika was, heb ik teksten in het Engels ingesproken en via Google Translate terug laten horen in het Chinees. Mijn taxi-chauffeur zei dat-ie het goed begreep. In het Nederlands is het overigens nog niet echt bruikbaar.

Na mijn internetloze maand (december 2008) ben ik door een aantal mensen benaderd die een vergelijkbaar experiment wilden doen. Sommigen privé, anderen voor hun studie en weer anderen hoopten er eeuwige roem mee te vergaren in het internet-museum.

Een kleine opsomming:

• een radio deejay die zichzelf aanmeldde bij een afkick-kliniek vanwege zijn ‘online’ verslaving
• drie studenten die een week zonder informatie leefden
• Gretchen Rubin die zich stortte op happiness-research om vervolgens de learnings op zichzelf toe te passen
• Stefan van Buren die mijn experiment als vertrekpunt koos
• Robin van Koppen die mijn maand als inspiratie voor het “Nieuwe Werken” koos

Daar kan ik nu een nieuw experiment aan toevoegen. Vriend en collega-blogger Ernst-Jan Pfauth gaat een week zonder Google proberen te leven. Dat is tamelijk bijzonder aangezien hij een van de meest productieve internet jounalisten voor NRC Next is.

Google Reader is één van de tools die mijn online leven een stuk gemakkelijk maakt. Afgelopen jaren heb ik flink mijn best gedaan om alleen die RSS-feeds over te houden die er (voor mij persoonlijk) echt toedoen.

Op die manier spaar ik veel tijd uit; ik hoef immers niet meer alle sites langs om te zien of er nog iets nieuws op is geplaatst. Al het nieuws, komt keurig chronologisch gerangschikt in mijn eigen Reader.

Maar net toen je dacht dat het niet beter meer kon…

Een tijde gelden alweer kwam Google met de functie dat je ook “items” kon lezen van je vrienden. In de praktijk: mensen met wie je gemaild of gechat hebt én die een Gmail-account hebben.

Polle, I love you
En sindsdien word ik dagelijks verblijd met artikelen van websites waarvan ik nog nooit gehoord had. Geweldige content die HELEMAAL bij mij past, maar die ikzelf nooit had kunnen vinden.

Met name Polle de Maagt maakt er veel werk van om precies de juiste artikelen te voorzien van deze “share”-mogelijkheid. En daar wilde ik hem vanaf deze plaats eens flink voor bedanken.

Frank, I love you
En dat geldt ook voor Ome Frank. Veel nuttige “must reads” op het gebied van Social Media, dankzij deze sociale kant van @frankmeeuwsen.

Jongens, bedankt. En ga alsjeblieft nog heel lang zo door!

Er is al veel over geschreven: Microsoft wil Yahoo kopen. In mijn column leg ik uit hoe Microsoft zo’n 44 miljard dollar kan besparen. Ook mooi.

Het kan u afgelopen week niet ontgaan zijn… Microsoft is op overname pad. En hoewel de merken Microsoft en Yahoo zeker het bestuderen waard zijn, gaat het natuurlijk uiteindelijk gewoon om Google.

Microsoft is gewend om in een monopolistische markt te opereren en kan het niet verkroppen dat er een online speler is die Microsoft op de tweede of derde plaats zet.

Het bedrijf dat ons Windows bracht en prachtige programma’s als Word en Excel, heeft het qua search (zoekmachine) niet kunnen winnen van Google. En laat dat nou precies het belangrijkste online plekje van de afgelopen 10 jaar zijn geweest.

Microsoft heeft veel geprobeerd, onder meer door haar zoekmachine standaard in stellen bij Internet Explorer en en door op een bepaald moment de zoekmachine van Google grotendeels te kopieren.

Door Yahoo te kopen loopt Microsoft qua online bereik enorm in. Yahoo is prima zoekmachine, die echt niet onderdoet voor die van Google en heeft daarnaast ook een aantal pareltjes van websites onder zich, Flickr voor online foto’s delen EN Delicious voor online bookmarks rubriceren.

Maar toch… als Microsoft denkt hiermee serieuze bedreiging te zijn voor Google, zitten de heren er naast.

 

 MicroHoo [2:49m]: Play Now | Play in Popup | Download

Vandaag -op 1 april nota bene- is bekend geworden dat de eerste finale van Google Idol is gewonnen door twee Nederlandse meiden.

De Apeldoornse vriendinnen beschouwden het tot nu toe als een grote grap, maar waren ook behoorlijk geschrokken van alle media-aandacht. Het meeste bekeken filmpje is “Respect” (hieronder); op deze plek kun je andere filmpjes bekijen.