Een tijdje geleden kwam ik dit filmpje tegen op de website van een Amerikaanse krant. Het vertelt het verhaal van Ted Williams. Ted is een dakloze die -net als veel van zijn lotgenoten- langs de weg staat en automobilisten om kleingeld vraagt. De reden dat hij opviel was het kartonnen bordje in zijn handen. Daarin claimt hij een “door God gegeven radiostem” te hebben. Kijk het filmpje om te zien wat hij daarmee bedoelt:

Het verhaal gaat verder: vandaag las ik in de Volkskrant dat zijn “internet fame” Ted veel goeds heeft gebracht. Zijn talent is opgevallen bij een aantal radiostations die hem nu werk hebben aangeboden. Ook wordt hij de vaste spreekstalmeester van een basketbal-team én krijgt hij een hypotheek aangeboden. Als dat geen modern sprookje is!

Afgelopen maand werd ik geïnterviewd door Barbara Kathmann van omroep Llink. Zij schetste een herkenbaar beeld van haar dagelijkse “race tegen de inbox”. Je hebt je privé e-mail, de mailbox op je werk, berichten via LinkedIn, krabbels op Hyves en dan ook nog een tuintje dat je met vriendinnen op Facebook wilt onderhouden. En dan heeft ze het nog niet eens over de honderden tweets van je vrienden die ook allemaal aan het twitteren zijn geslagen.

In het interview komen ook mensen op straat (a.k.a. voxpop) aan het woord om te vertellen of zij zonder mailbox zouden kunnen. Het antwoord is natuurlijk “Nee!” Met een kleine nuancering van de Blackberry-gebruikers die zich afvragen of ze dan nog wel mogen p!ngen of msn-en.

Het interview gaat verder over:

• de blackberry als moderne slavenketting
• notificaties uitzetten
• e-mails beantwoorden via Hyves
• de oplossing zit in de schoolbanken
• het verschil tussen e-mail verzenden en ontvangen
• in 14 seconden naar een lege inbox
• Twitter = e-mail opnieuw uitgevonden

Tot slot nog een slimme vraag van Barbara of vroeger alles beter was. Mijn antwoord was: Nee, zeker niet. Vroeger is niet te vergelijkken met nu. Maar e-mail vind ik ook iets van vroeger! Luister het interview op de site of via de podcast.

 

 Interview Radio1: Play Now | Play in Popup | Download

Vandaag was ik te gast in het radioprogramma “Dit is de Dag” bij de EO. Het was een erg fijn gesprek met Arie Boomsma, waarbij ook gasten Liesbeth Hop en Gerlof Leistra aanwezig waren.

Een maand zonder internet en e-mail; voor veel mensen zou het leven op die manier vrij zinloos zijn. Jim Stolze ging de uitdaging aan en overleefde niet alleen, maar kwam ook nog tot verrassende inzichten. Hij beschreef zijn ervaringen in een boek, ‘Hoe overleef ik mijn inbox’. Eén van zijn conclusies: Leven zonder internet is geen pretje, maar leven zonder e-mail is fantastisch.

De hele uitzending en ook informatie over het onderzoek van Mediarakkers is te vinden op DitisdeDag.nu.

 

 Interview [10:15m]: Play Now | Play in Popup | Download

Op 15 mei was ik te gast in de radiostudio van de VARA voor een interview met Felix Meurders. In het programma Kassa besteedde hij aandacht aan nieuwe vormen van reclame.

Want, als de traditionele vormen van reclame maken steeds minder effectief zijn… welke vormen kiezen zij dan? En wat zijn de gevolgen voor de consument?

Mijn stelling is dat de consument niet alleen offline mondig is, maar ook online zijn mannetje staat. Net als dat we afgelopen jaren reclame in onze films of tijdschriften hebben gedoogd, zullen we die boodschappen ervaren op sites als Hyves of onze mobiele telefoon.

Bedrijven die met nieuwe vormen van reclame komen hebben een tijdelijke claim of fame, maar zullen vervolgens weer op zoek moeten naar de nieuwe manier van ‘opvallen’. Merken die niet creatief zijn volgen alleen maar de trend en zullen derhalve dus veel minder opvallen en effect resulteren.

In het interview worden twee voorbeelden van nieuwe reclame genoemd:

• skyvertising (flogo’s), oftewel adverteren in de wolken
• de aardappelschilmesjesinruilactie (scrabble woord!) van celavita

Je kunt hieronder op de mp3 klikken om het interview te luisteren, of direct gaan naar de website van Radio Kassa.

 

 Interview Kassa [9:24m]: Play Now | Play in Popup | Download

Sommige lezers weten dat ik samen met Tjeerd Oosterhuis een liedje heb geschreven voor Lieke van Lexmond. Oorspronkelijk was het bedoeld voor een commercial, maar gisteren is het officieel ook op single uitgebracht.

Een spannend moment omdat je nooit weet hoe zoiets gaat vallen. Leuk om te zien hoe de -normaal gesproken kritische lui- er nu mee omgaan:

Giel Beelen:

Henk-Jan Smits:

En nu allemaal de single downloaden heh

Zijn auteursrechten en andere “copyrights” nog wel van deze tijd? Begrijp me goed, ik ben zelf ooit muzikant geweest en heb dankbaar gebruik gemaakt van de diensten van Buma/Stemra. Maar steeds vaker bekruipt mij het gevoel dat de instanties die op zouden moeten komen voor de belangen van hun achterban deze eigenlijk aan het verkwanselen zijn.

Daarbij is in de Verenigde Staten allang gebleken dat nieuwe vormen als “fair use” en “creative commons” meer bijdragen aan de economie dan auteursrechtelijke modellen.

Neem nu dit bericht in het NRC: “Omroepen stoppen tijdelijk met podcasts“.

De NOS heeft de podcasts van NOS Met Het Oog Op Morgen tijdelijk van internet verwijderd. Dit wegens een rechtenkwestie over de muziek die in het programma wordt gebruikt.

De Nederlandse Publieke Omroep (NPO) is, namens alle publieke omroepen, met rechtenorganisatie SENA hierover in gesprek, meldde een NOS-woordvoerster vrijdag.

Niet in verhouding
De door de SENA in rekening gebrachte vergoedingen, staan volgens de Publieke Omroep niet in verhouding tot het gebruik en bereik van de podcasts. Met het oog op morgen wordt gemiddeld zeshonderd maal per dag gedownload en Kunststof vijfhonderd maal per dag. De facturen van de SENA voor de podcasts lopen op van een paar duizend tot 20.000 euro per omroep. Dat zou kunnen leiden tot een aanzienlijke inperking van het besteedbare internetbudget bij de omroepen.

En dat is dus slecht voor de omroepen, maar nóg slechter voor de luisteraars! Adoptie van innovaties wordt onder meer gekenmerkt door de fase “wennen aan”. De groep luisteraars die niet was gewend aan de distributie-techniek podcasting, wordt op deze manier weer een hele fase teruggegooid in het proces.

Leren van de TelCo’s
Nogmaals, ik vind het prima dat een vereniging opkomt voor de belangen van haar leden. En muzikanten en componisten mogen wat mij betreft heel veel geld verdienen aan de vruchten van hun muzikaliteit. Maar mijn stelling is dat Sena (in dit geval) en Buma/Stemra (in andere gevallen) teveel focusen op korte termijn en daarmee het grotere plaatje uit het oog verliezen.

Wat mij betreft kunnen zij nog wel iets leren van de telecommers van deze wereld. Ik ben de officiële term even kwijt, maar zij verkopen je een telefoontje ver onder de kostprijs, omdat ze ervan uitgaan dat je zo’n twee jaar via hun netwerk gaat bellen en daarmee vele malen meer waard bent dan wanneer je alleen het toestel zou kopen.

Zou dat niet een veel slimmere tactiek zijn dan nu proberen de hoofdprijs binnen te slepen? Het zal je niet verbazen dat het podsafe musicnetwork de laatste jaren groeit als kool. Deze artiesten geven niet hun rechten weg, maar stimuleren wel de distributie van hun werk (en merk). Alleen door veel “spins” te krijgen zullen artiesten kunnen doorbreken en dan de centjes verdienen waar ze recht op hebben.

Vanaf mijn vakantie-adres kan ik het toch niet laten om nog een podcast online te zetten. Van een aantal luisteraars kreeg ik de vraag wanneer ik de integrale audioversie van mijn presentatie tijdens de D.M.E. live ging zetten. Maar dat is eigenlijk niet meer nodig, want Emerce heeft inmiddels de complete video live staan. En dat is toch lekkerder, met de slides erbij.

Een klein stukje heb ik er nu wel in audio uitgelicht, want ik merkte toch wel dat veel mensen nog nieuwsgierig waren naar het D.N.A. van podcasting. Bij deze dus een kleine column over (nogmaals) the beauty of podcasting.

Hij is maar kort, maar tussen de buien door genieten we lekker van vakantie. Tot over 10 dagen!

 

 Show #21: The Next Web [3:36m]: Play Now | Play in Popup | Download