“Hoe gaat het met je nieuwe boek?”, was de meestgestelde vraag aan mij twee weken geleden. Ik antwoordde dan steevast: “Goed, hij is al Uitverkocht!”. Dat grapje op basis van de dubbelzinnige titel kun je natuurlijk niet heel lang volhouden. Des te leuker vond ik het daarom dat het boek vorige week ook écht op was.

Bij BOL.com kon-ie niet meer besteld worden. Bij Managementboek.nl alleen nog gereserveerd. En via Twitter gaven mensen elkaar tips in welke boekenwinkel hij nog wel af te halen was.

Gelukkig is het boek (de tweede druk) nu weer volop te bestellen. Zowel online als in de fysieke winkels van onder meer Selexyz en Ako. Daarnaast ben ik natuurlijk supertrots dat het boek inmiddels in de Top5 van Managementboek.nl staat en zelfs op nummer 1 van Manager&Literatuur!

Waar blijft het eBook?
Omdat de belangstelling zo toeneemt (ook dankzij de recensies op onder meer FOK en Marketingfacts) neemt de vraag naar het eBook ook toe. Sommige mensen snappen het niet dat ze het boek nog niet kunnen downloaden bij Amazon bijvoorbeeld. En dat begrijp ik.

Maar ik vond het te makkelijk om het boek één-op-één als PDF beschikbaar te maken. Hoeveel aandacht heb ik er dan aangegeven? Juist, te weinig. Daarom ben ik met de eerste 100 lezers nu aan de slag om te kijken op welke fronten de digitale versie zou moeten verschillen van de papieren versie. Wat kan korter? Wat moet er juist bij? Wat kan door middel van een link, foto of video? Daarnaast heb ik ook veel leuke cases in mijn mailbox gekregen. Een aantal daarvan zal ik in het eBook gebruiken in plaats van de door mij gevonden cases.

Wil je meedoen / meedenken? Mail jimstolze@gmail.com. Dank!

De Universiteit van Amsterdam organiseerde in Kriterion een symposium over Crowdsourcing. In mijn lezing wilde ik -als opener- de discussie scherp aanzetten. Ik heb daarom geen “hosanna”-verhaal gehouden maar gewezen op foutsourcing, in plaats van crowdsourcing.

Zo heb ik moeite met de term crowdsourcing. Het plaatst de mens in dezelfde categorie als grondstoffen. “Human resources” doet dat ook. En wat doen bedrijven met grondstoffen? Juist, voor zo weinig mogelijk inkopen, uitpersen tot de laatste druppel en inzetten voor winstmaximalisatie. Een term als collaborative creativity vind ik al een stuk sympathieker klinken