Mijn tweede boek is bijna klaar! Al in februari 2010 was ik er aan begonnen, maar door TEDxAmsterdam (onder meer) heb ik toen de eerste deadline niet gehaald. Daarom heb ik de afgelopen twee maanden als kluizenaar zitten werken en nu is het manuscript dan bijna naar de drukker. Graag deel ik met jou als weblog-lezer alvast de visie achter het boek.

Uitverkocht! (dat is dus de titel )
Er heeft zich de laatste twintig jaar een stille revolutie voltrokken. We zijn van een producteconomie naar een aandachtseconomie gegaan.

Het verbaast me dat je hier zo weinig over hoort. Iedereen lijkt druk bezig om zijn product zo goed en zo duurzaam mogelijk te produceren. Of om zijn dienst zo efficiënt mogelijk aan te kunnen bieden. Maar dat is niet waar het om gaat. Excelleren is een basisvereiste voor iedere onderneming.

Als je echter kijkt naar de macrotrends, zie je dat excelleren niet meer genoeg is. Fabrieken worden als gevolg van de globalisering elke dag elders nagebouwd voor de helft van de kosten. Kennis is als gevolg van de democratisering van iedereen. En als je kijkt naar de moderne consument: die heeft alles al. Die wil niets, hooguit een beetje meer tijd. Wat kunnen bedrijven nu nog doen om het verschil te maken? Het antwoord is ‘aandacht’.

Je producten zijn top, maar je verkoopsucces in de toekomst wordt bepaald door de hoeveelheid aandacht die het verdient.

Geen wonder dat bedrijven van de vorige eeuw het zo moeilijk hebben! Toen kon je aandacht nog kopen: per seconde of per millimeter. In de aandachtseconomie moet je het zien te verdienen. Aandacht kopen op internet bestaat ook nog wel. Dan heet het SPAM.

Als je kijkt naar de marketing goeroes van de laatste tien jaar dan hebben die voornamelijk gehamerd op manieren om aandacht te krijgen. Seth Godin heeft ons geleerd om Remarkable te zijn (Purple Cow). Oftewel, als iedereen zwart-wit is, moet jij paars worden. Als iedereen dan weer paars is, moet jij zwart-wit worden. Joseph Pine introduceerde de experience economie: alle producten zijn door iedereen te maken, toch is er maar één Disney World. En: iedereen kan koffie zetten, maar er is maar één Starbucks-gevoel.

In mijn boek geef ik vijf strategieën waarmee elk bedrijf weer ‘aandacht’ in zijn business model kan opnemen. Deze strategieën zijn verdeeld over vijf hoofdstukken: schaarste, waarde, delen, filteren en weggeven. Naast mijn theorieën beschrijf ik ook cases uit de praktijk en vul ik aan met interviews die ik afnam bij mensen die in mijn ogen reeds voorop lopen in de aandachtseconomie.

De verschuiving van producteconomie naar aandachtseconomie lijkt zo plots gekomen dat ook alle standaard business modellen en zogenaamde marketing wijsheden naar het rijk der fabelen verwezen kunnen worden.

Ik pleit ervoor om ‘aandacht’ niet te verstoppen in een paragraaf van je social media strategie, maar om het onderdeel te laten zijn van je businessmodel. Net als dat je in elk businessplan beschrijft hoeveel geld er in gaat en hoeveel het op zou moeten leveren, zou je moeten kunnen aangeven hoeveel aandacht en sociaal kapitaal je genereert. Aandacht is net als vertrouwen: je krijgt wat je weggeeft. Leiderschap is meer nodig dan ooit. Daarom doe ik in het laatste hoofdstuk een aantal suggesties hoe ‘aandacht’, ‘vertrouwen’ en ‘reputatie’ meer in de cultuur van de onderneming kunnen worden gebracht.

Wordt vervolgd!