Het hoogtepunt van dag 2 kwam van Elisabeth Gilbert. De schrijfster van het boek Eat, Pray, Love vertelt over de paradox van creatieve mensen die steeds weer een prestatie moeten leveren. Vaak laten zij zich beïnvloeden door hun omgeving, maar ze zouden meer moeten vertrouwen op hun muse. De relatie met die muse echter, ligt in veel gevallen gecompliceerd.

Prachtig voorbeeld wanneer zij vertelt over Tom Waits die tijdens een autorit opeens een ingeving van een liedje krijgt. Hij is bang om het liedje kwijt te raken, maar het duurt heel lang voordat hij thuis is. In plaats van in paniek te raken, stapt hij uit de auto en roept:

Can’t you see that I’m driving! I don’t have time to write this song, can’t you come back some other time??

Het optreden van Gilbert leidde tot kippevel in de zaal en een zeer luidruchtige, staande ovatie. En was blijkbaar zo populair dat het één van de eerste Talks is, die online gezet zijn: