Vanmorgen had ik de eer om te mogen spreken op Manuscripta, de jaarlijkse opening van het boekenseizoen. In de zaal professionals uit de boekenbranche, verkopers, uitgevers, schrijvers en natuurlijk boekenliefhebbers.

Mijn boodschap was uiteraard dat het boekenvak fantastische producten maakt, maar volop vergeet dat we van een producteconomie naar een aandachtseconomie zijn overgegaan. Om dit punt te onderstrepen heb een experiment gedaan: mijn lezing bestond voor 100% uit tweets van mijn lezers. Dit om te illustreren hoe de boekenwereld teveel met boeken bezig is, daar waar ze eigenlijk met lezers bezig zouden moeten zijn:

Met dank aan alle mensen die over Uitverkocht hebben getwitterd Zonder hen had ik ook deze presentatie niet kunnen maken!

“Hoe gaat het met je nieuwe boek?”, was de meestgestelde vraag aan mij twee weken geleden. Ik antwoordde dan steevast: “Goed, hij is al Uitverkocht!”. Dat grapje op basis van de dubbelzinnige titel kun je natuurlijk niet heel lang volhouden. Des te leuker vond ik het daarom dat het boek vorige week ook écht op was.

Bij BOL.com kon-ie niet meer besteld worden. Bij Managementboek.nl alleen nog gereserveerd. En via Twitter gaven mensen elkaar tips in welke boekenwinkel hij nog wel af te halen was.

Gelukkig is het boek (de tweede druk) nu weer volop te bestellen. Zowel online als in de fysieke winkels van onder meer Selexyz en Ako. Daarnaast ben ik natuurlijk supertrots dat het boek inmiddels in de Top5 van Managementboek.nl staat en zelfs op nummer 1 van Manager&Literatuur!

Waar blijft het eBook?
Omdat de belangstelling zo toeneemt (ook dankzij de recensies op onder meer FOK en Marketingfacts) neemt de vraag naar het eBook ook toe. Sommige mensen snappen het niet dat ze het boek nog niet kunnen downloaden bij Amazon bijvoorbeeld. En dat begrijp ik.

Maar ik vond het te makkelijk om het boek één-op-één als PDF beschikbaar te maken. Hoeveel aandacht heb ik er dan aangegeven? Juist, te weinig. Daarom ben ik met de eerste 100 lezers nu aan de slag om te kijken op welke fronten de digitale versie zou moeten verschillen van de papieren versie. Wat kan korter? Wat moet er juist bij? Wat kan door middel van een link, foto of video? Daarnaast heb ik ook veel leuke cases in mijn mailbox gekregen. Een aantal daarvan zal ik in het eBook gebruiken in plaats van de door mij gevonden cases.

Wil je meedoen / meedenken? Mail jimstolze@gmail.com. Dank!

Leuke actie van het FD vandaag. In de papieren krant een kleine voorpublicatie van Uitverkocht met daarbij de uitnodiging om in hun nieuwe kiosk het hoofdstuk over Schaarste -gratis- te downloaden.

Op Twitter inmiddels een aantal leuke reacties gezien. Zelf vind ik het een mooi voorbeeld van de theorie die ik zelf in het boek verdedig: “je krijgt wat je weggeeft”.

Overigens werk ik op dit moment met een aantal proeflezers aan de digitale editie van Uitverkocht!. Mocht je tips hebben, laat het weten via jimstolze@gmail.com

Eindelijk! Dat kriebelende gevoel in mijn buik is weg: mijn nieuwe boek Uitverkocht! ligt sinds woensdag in de winkels en is natuurlijk te koop bij Bol.com.

Het is een boek voor ondernemers en voor mensen die geïnteresseerd zijn in creatieve vormen van marketing. Op Twitter duiken inmiddels wat mensen op die het boek aan het lezen zijn: @EHPO, @ambiesch, @lexdegrijs, @misslipgloss, @roeldekker, @manonschmitz, @pbasvp, @aartjan en @brehe.

Leuke reacties krijg ik ook op het design van de cover. (Alle credits overigens voor Sjoerd en René van Silo Design en Jan-Jaap Heine voor de fotografie). Het boek was voordat het officieel te koop was overigens al flink gestegen in de lijst van Managementboek. Ik ben er heel trots op dat mensen het boek schijnbaar al wilden hebben, voordat het überhaupt te koop was.

Komende tijd ben ik veel op pad om lezingen en workshops te geven over de aandachtseconomie en de “return on attention“. Ik zal je vanaf deze plek ook op de hoogte houden!

Sinds enige tijd schrijf ik veel over aandacht. Zowel in mijn nieuwe boek (titel: Uitverkocht!) als in interviews over het gebruik van social media. Mijn stelling is dat wij in het Westen aan niets een gebrek hebben. Het enige wat we willen is een beetje aandacht, en daar is er veel te weinig van. Zo ontstaan vanzelf een ‘aandachtseconomie’ (vraag en aanbod) en symptonen dat het niet goed gaat ‘attentiorexia’.

Gisteren was ik blij verrast dat VanDale mijn woord attentiorexia heeft opgenomen als woord van de dag! Ze verwijzen naar het interview in De Pers en melden dat -als het woord vaker op gaat duiken- ze het ook in het woordenboek gaan opnemen. Hoe cool zou dat zijn?

Ook de NRCV heeft er op televisie een item over gemaakt. Zie hieronder een stuk uit het programma “Altijd Wat” waarin het gaat wat de impact is van al die bergen informatie en het continu verbonden zijn:

Tot slot moet ik zeggen dat ik ook erg onder de indruk ben van het feit dat mijn boek over de aandachtseconomie nu al een snelle stijger is bij ManagementBoek.nl terwijl het nog niet verschenen is. Binnen een week van 13.000 naar 118. Met andere woorden; wees er snel bij, want hij is zo uitverkocht!

Afgelopen maandag gaf ik een lezing op een bijeenkomst voor HR-professionals. Onder de noemer het groot HR-dictee wisselden sprekers en aanwezigen ideeën uit over de verschillende generaties die op dit moment de werkvloer delen. Voor mij sprak Dr. Lidewey Van der Sluis (Nyenrode Business Universiteit). Zij is hoogleraar strategisch talentmanagement en Lidewey eindigde haar presentatie met een pleidooi voor rendament op talent in plaats van te focusen op “return on investment” (ROI).

Mijn lezing bestond uit twee delen. Ten eerste beschreef ik hoe verschillende generaties naar (human) resources hebben gekeken en hoe we in de huidige tijd eigenlijk zouden moeten spreker over ‘we sources‘. Het tweede deel ging over de aandachtseconomie. Laat ik vooral verwijzen naar het interview dat recent op Frankwatching stond. Daarin leg ik al uit dat ROI niet genoeg is, dat we vooral naar Return on Attention moeten kijken.

Mijn tweede boek is bijna klaar! Al in februari 2010 was ik er aan begonnen, maar door TEDxAmsterdam (onder meer) heb ik toen de eerste deadline niet gehaald. Daarom heb ik de afgelopen twee maanden als kluizenaar zitten werken en nu is het manuscript dan bijna naar de drukker. Graag deel ik met jou als weblog-lezer alvast de visie achter het boek.

Uitverkocht! (dat is dus de titel )
Er heeft zich de laatste twintig jaar een stille revolutie voltrokken. We zijn van een producteconomie naar een aandachtseconomie gegaan.

Het verbaast me dat je hier zo weinig over hoort. Iedereen lijkt druk bezig om zijn product zo goed en zo duurzaam mogelijk te produceren. Of om zijn dienst zo efficiënt mogelijk aan te kunnen bieden. Maar dat is niet waar het om gaat. Excelleren is een basisvereiste voor iedere onderneming.

Als je echter kijkt naar de macrotrends, zie je dat excelleren niet meer genoeg is. Fabrieken worden als gevolg van de globalisering elke dag elders nagebouwd voor de helft van de kosten. Kennis is als gevolg van de democratisering van iedereen. En als je kijkt naar de moderne consument: die heeft alles al. Die wil niets, hooguit een beetje meer tijd. Wat kunnen bedrijven nu nog doen om het verschil te maken? Het antwoord is ‘aandacht’.

Je producten zijn top, maar je verkoopsucces in de toekomst wordt bepaald door de hoeveelheid aandacht die het verdient.

Geen wonder dat bedrijven van de vorige eeuw het zo moeilijk hebben! Toen kon je aandacht nog kopen: per seconde of per millimeter. In de aandachtseconomie moet je het zien te verdienen. Aandacht kopen op internet bestaat ook nog wel. Dan heet het SPAM.

Als je kijkt naar de marketing goeroes van de laatste tien jaar dan hebben die voornamelijk gehamerd op manieren om aandacht te krijgen. Seth Godin heeft ons geleerd om Remarkable te zijn (Purple Cow). Oftewel, als iedereen zwart-wit is, moet jij paars worden. Als iedereen dan weer paars is, moet jij zwart-wit worden. Joseph Pine introduceerde de experience economie: alle producten zijn door iedereen te maken, toch is er maar één Disney World. En: iedereen kan koffie zetten, maar er is maar één Starbucks-gevoel.

In mijn boek geef ik vijf strategieën waarmee elk bedrijf weer ‘aandacht’ in zijn business model kan opnemen. Deze strategieën zijn verdeeld over vijf hoofdstukken: schaarste, waarde, delen, filteren en weggeven. Naast mijn theorieën beschrijf ik ook cases uit de praktijk en vul ik aan met interviews die ik afnam bij mensen die in mijn ogen reeds voorop lopen in de aandachtseconomie.

De verschuiving van producteconomie naar aandachtseconomie lijkt zo plots gekomen dat ook alle standaard business modellen en zogenaamde marketing wijsheden naar het rijk der fabelen verwezen kunnen worden.

Ik pleit ervoor om ‘aandacht’ niet te verstoppen in een paragraaf van je social media strategie, maar om het onderdeel te laten zijn van je businessmodel. Net als dat je in elk businessplan beschrijft hoeveel geld er in gaat en hoeveel het op zou moeten leveren, zou je moeten kunnen aangeven hoeveel aandacht en sociaal kapitaal je genereert. Aandacht is net als vertrouwen: je krijgt wat je weggeeft. Leiderschap is meer nodig dan ooit. Daarom doe ik in het laatste hoofdstuk een aantal suggesties hoe ‘aandacht’, ‘vertrouwen’ en ‘reputatie’ meer in de cultuur van de onderneming kunnen worden gebracht.

Wordt vervolgd!

Deze crisis is het moment om anders te kijken naar waarde en waarden

Tijdens het dieptepunt van de economische crisis is ook het zwarte pieten begonnen. Politici haasten zich om de schuld te leggen bij de politieke geaardheid van hun tegenstanders en de gemiddelde consument wijst hoofdschuddend naar de grote banken die het in de afgelopen eeuwen opgebouwde vertrouwen in zeer korte tijd hebben verspild. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.

Maar is het vertrouwen in de bank als instituut verloren, of gaat deze vertrouwensbreuk verder? Is er een scheur in het vertrouwen in het monetaire stelsel in het algemeen opgetreden? Zijn we na de agrarische economie (handen), na de industriële economie (grondstoffen), de handels economie (goederen), de diensten economie (servcies) kennis economie (informatie), netwerk economie (realties) nu aanbeland in de sociale economie (waarden) ?  Het eerste ruilmiddel dat niet uit te drukken in een tastbare eenheid zoals manuren, paardenkrachten, goud, olie, addressenboek of databases?

Onbetaald werk is al zo oud als de wereld. Misschien wel ouder dan het oudste beroep ter wereld. Toch lijkt er de afgelopen 10 jaar niet eerder zoveel geëxperimenteerd te zijn met het loslaten van geld als uiteindelijke afrekeneenheid. Op het moment dat er gedeeld of vermenigdvuldigd wordt, is er altijd een uitkomst. Maar geld lijkt een factor te zijn, geen schaal.

Je kunt denken aan duizenden vrijwilligers die werken aan Firefox, een rechtstreekse concurrent voor de Internet Explorer van Microsoft. Daar waar Bill Gates destijds 10.000 programmeurs liet werken aan zijn product, kan Firefox rekenen op de inzet van meer dan 250.000 programmeurs. En die mensen werken niet omdat ze betaald worden door Firefox, maar omdat ze vinden dat er een beter product dan Internet Explorer moet komen.

Maar als niemand betaalt wordt. Hoe reken je dan af in zo’n sociale economie? Uiteindelijk is het lastig om je hypotheek maandelijks af te lossen met brokjes sociaal kapitaal. Hieronder een aantal voordelen van situaties waarin geld geen rol speelt, maar wel winst gemaakt wordt.

1. Tijdwinst

Allereerst wil ik een hardnekkig misverstand uit de weg helpen. “Tijd is geld” is de grootste onzin ooit bedacht. Je wilt niet weten hoeveel mensen tijdens hun declarabele uren zitten te niksen, of hoeveel mensen avonden en weekeindes onbetaald vrijwilligerswerk doen. De quasi wiskundige vergelijking dat tijd en geld hand in hand zouden gaan, gaat niet op.  Het is eerder andersom: “geld kost tijd”. Ideeën zijn als energie. Ze vloeien van persoon naar persoon en met de juiste groep mensen neemt de hoeveelheid energie toe. Dat gaat goed totdat iemand een spreadsheet opent en de vraag stelt “hoe we daar geld mee gaan verdienen”. Op dat moment stopt de flow, ebt de energie weg. Vervolgens gaan een aantal rekenmeesters wekenlang in excel de essentie van het idee wegschrapen totdat er een idee overblijft dat vergelijkbaar is met iets dat al een keer eerder was mislukt. Dingen gaan gewoon moeizamer wanneer er geld in het spel is.

2. Rechtvaardigheid

In de inleiding gaf ik het voorbeeld van Firefox, een product dat werd gemaakt door duizenden programmeurs die daar niet voor betaald werden. De software die zij ontwikkelden werd beschikbaar gemaakt door middel van  een open source licentie. Iedereen kan de code inzien en suggesties doen ter verbetering ervan. Dit in tegenstelling tot Microsoft dat de broncode juist afschermt om geen productgeheimen aan concurrent te geven.