Het kan je vandaag niet ontgaan zijn, maar het is de 200-ste geboortedag van Charles Darwin. De man die misschien wel het beste idee ooit heeft gehad.

Vorige week heb ik de Darwin van 2009 ontmoet. Tenminste, ik heb Daniel Dennet (zie foto) gesproken. Hij spreekt met ontzettend veel passie over hoe actueel Darwin nog steeds is.

Tijdens TED University legde hij uit waarom chocolade zoet is, baby’s lief en meisjes in bikini sexy. Zijn eerste slide was eigenlijk nog het mooist, daarop was een schilderij van Darwin te zien waarop hij een tweelingbroer van Dennet leek.

De laatste dagen van TED 2009 stonden eigenlijk in het teken van hoop. Een aantal ware helden stond op het podium om te vertellen wat zij deden om wereldproblemen te verhelpen.

Bijvoorbeeld Willie Smits die in zijn eentje meer heeft gedaan tegen de ontbossing dan menig actievoerder. Of Shai Agassi, die -ook zijn eentje- waarschijnlijk voor elkaar gaat krijgen wat de grote autofabrikanten niet is gelukt. Namelijk om een auto + systeem te bedenken waar elektriciteit de brandstof is, zonder de onaangename gevolgen voor de bestuurder.

De Amerikanen waren verder erg onder de indruk van Jamie Cullum (foto boven). Die kennen wij in Europa natuurlijk al goed, maar ik moet zeggen dat hij het publiek op fenomenale wijze inpakte. Ik voorspel hem een glansrijke carriere als-ie dat nog een paar keer doet in de VS. Chris Anderson prees Jamie als held omdat hij in hem een ware “jazz revitalizer” zag.

Barry Schwartz
Een persoonlijke held voor mij is Barry Schwartz. Hij heeft eerder op TED gesproken, namelijk over de Paradox of Choice. Dit jaar was hij een van de afsluiters op het hoofdpodium en hij bracht weer op onnavolgbare wijze een nieuwe paradox voor het voetlicht.

Het hoogtepunt van dag 2 kwam van Elisabeth Gilbert. De schrijfster van het boek Eat, Pray, Love vertelt over de paradox van creatieve mensen die steeds weer een prestatie moeten leveren. Vaak laten zij zich beïnvloeden door hun omgeving, maar ze zouden meer moeten vertrouwen op hun muse. De relatie met die muse echter, ligt in veel gevallen gecompliceerd.

Prachtig voorbeeld wanneer zij vertelt over Tom Waits die tijdens een autorit opeens een ingeving van een liedje krijgt. Hij is bang om het liedje kwijt te raken, maar het duurt heel lang voordat hij thuis is. In plaats van in paniek te raken, stapt hij uit de auto en roept:

Can’t you see that I’m driving! I don’t have time to write this song, can’t you come back some other time??

Het optreden van Gilbert leidde tot kippevel in de zaal en een zeer luidruchtige, staande ovatie. En was blijkbaar zo populair dat het één van de eerste Talks is, die online gezet zijn:

De derde dag startte met TED University waarover ik al eerder heb verteld. Het leuke aan deze sessies is het gevarieerde karakter en de snelheid. Sommige sprekers krijgen 3 minuten, anderen 6 tot 8.

Austin Hill schrijft op Twitter:

TED University adds such a strong personal element to this community. TED wouldn’t be the same without it.

Een van de favorieten van deze morgen was Brian Cox (rechts op de foto) die vorig jaar de show stal met zijn uitleg over de LHC, de deeltjesversneller van CERN, waarin-ie ook op onnavolgbare wijze het ontstaan van het heelal verwerkt. Degene die het meeste applaus kreeg was Aimee Mullins. Van deze knappe atlete met twee kunstbenen was onder meer de quote: “Pamela Anderson has more prosthetics in her then me, but no ones thinks of her as disabled”.

Later ging in de grote zaal het reguliere programma van start. Het noemen waard is het verhaal van June Cohen die een tipje van de sluier over de nieuwe TED-website oplicht. Onder meer een innovatie vorm van meertaligheid die standaard bij alle talks wordt.

Verder nog twee opvallende spreeksters. Namelijk Mary Roach over de 10 dingen die je hoort te weten over het orgasme maar die niemand je vertelt. En als tweede Lena Maria Klingvall die door het leven gaat als prijswinnend zwemster en verfkunstenaar, ondanks het feit dat ze geen armen heeft!

De tweede dag (woensdag) van TED 2009 startte met een lezing van Olivier Sacks. De auteur van het boek “Awakenings” heeft een diepe fascinatie voor hoe de hersenen werken. Of liever: hoe ze soms niet werken.

Het werd een zeer intieme lezing waarin hij een aantal voorbeelden uit zijn praktijk noemde van mensen die hallucineren. Veel bezoekers voelden het volgende boek / film al aankomen. En als iemand de rol van Sacks zou moeten spelen, kan dat alleen maar Robin Williams zijn.

Golan Levin wil ik hier ook zeker even noemen vanwege zijn fascinerende “art meets engineering” project: www.flong.com.

Na de lunch spraken twee dames. Een ervan vertegenwoordigde Nederland. Louise Fresco hield een warm pleidooi voor een “Food policy” in plaats van een “agricultural policy”, aangezien we 3 miljard mensen te eten moeten geven die met een zeer laag inkomen in de steden leven. Pikant detail is dat Louise tijdens haar TED-talk een brood stond te bakken. Mooi theatraal effect natuurlijk, te meer zij aan het einde van haar presentatie het brood verdeelde over de luisteraars op de eerste rij.

De andere dame was Elisabeth Gilbert. Haar optreden was zo bijzonder dat ik daar een aparte posting heb gewijd.

Vanmorgen mocht ik op het podium van TED.com een presentatie houden over de relatie tussen internet gebruik en geluk.

De sessies TED University zijn een soort voorprogramma voor de 18 minuten presentaties op het hoofdpodium. Tijdens mijn ochtend deelde ik het podium met bekende sprekers als Brian Cox en Philip Zimbardo (twee favorieten van vorig jaar), maar ook met een aantal nieuwe sprekers die echt waanzinnig waren. Met name de laatste spreker, Aimee Mullins. Een superoptimistische jonge vrouw die op een heel bijzondere manier met haar twee beenprothesen omgaat en hier prachtig over vertelt.

De Powerpoint-versie van mijn presentatie, evenals een uitgeschreven versie vind je op de site van Virtual Happiness.

Na die bijzondere aankomst op TED ging vandaag dan echt het programma beginnen. Natuurlijk begint de dag even met een kop echte koffie in het Google paviljoen waar de gezonde croissantjes met courget al op ons lagen te wachten.

Het thema van de eerste sessie was “reboot” waarin de volgende sprekers aan de beurt kwamen:

• “The key to managing crisis is to keep an eye on the future while dancing in the flames” – Hampton over de huidige crisis.
• “Robotic, video-controlled war distances humans from war. We do things in the video world that we wouldn’t do face to face”, Militiar P.W. Singer over het moderne oorlog voeren.
• David Hanson’s robot Einstein is onstage. He can copy your (emotional) facial expression.
• Bill Gates praat als filantroop over de twee belangrijkste projecten van zijn Creative Capital-fonds

Het interview met Bill Gates was mijns inziens het interessants omdat Anderson niet bang was een aantal gemene vragen te stellen. Zo haalde hij heel voorzichtig, maar voor het publiek overduidelijk, tijdens het interview een Appel laptop te voorschijn. Overigens hield Gates zich prima staande en maakte hij gelukkig zelf de grap dat hij niet hoopte in de sessie “Reboot” te staan vanwege een bepaald besturingssysteem dat regelmatig vastliep

Heb je ook wel eens het idee dat je in een film rondloopt? Afgelopen dagen heb ik hier op TED in ieder geval een jongensboek ervaring

Hoe kan het ook anders. Long Beach, California is toch wel een tikkie anders dan de Nederlandse polder en de locatie is fenomenaal. Verder is behalve de sprekerslijst ook de gastenlijst indrukwekkend. Goldie Hawn, Meg Ryan en nog een paar actries die ik wel van gezicht maar niet van naam ken.

En dat je bij het verlaten van het toilet tegen Larry Page aanloopt en dat hij je dan vriendelijk gedag zegt. Of dat ik rug aan rug sta met Al Gore die dezelfde witte oordopjes bij zijn telefoon blijkt te hebben of dat je twee rijen achter Bill Gates in de zaal zit. Kijk, het is niet de reden dat ik naar TED ga, maar het helpt wel mee aan de bijzondere sfeer! Geen van de gasten of van de sprekers wordt betaald, en toch kiezen ze er allemaal voor om dagen op het terrein door te brengen.

Ik heb nog geen tijd gehad om uitgebreid verslag te doen. Dat komt omdat overdag echt afgeraden wordt om te bloggen of te werken en ’s-avonds het programma (informeel) gewoon doorgaat. Toch heb ik hieronder aan de hand van mijn foto’s geprobeerd een beetje verslag te doen.

Aankomst
Dit is natuurlijk de dag van aankomst waarop ik me samen met collega TED-ster Bas Verhart heb aangemeld bij de registratie en daarna naar de openingsborrel ben afgereisd. Tussendoor natuurlijk wel even de giftbag opgehaald en veilig geparkeerd in de hotelkamer.