Het begint hip te worden om te roepen dat podcasting dood is, maar tegelijkertijd lees je steeds meer artikelen waarin de opkomst van vodcasting wordt beschreven.

Zelf heb ik ook een tijd gedacht dat podcasting ging over audio, maar eigenlijk maakt het natuurlijk niet uit wat je op je iPod doet. Je kan net zo goed een RSS-feed maken waarin je elke week een PDF meestuurt als enclosure-url, of een Word-document. Dan noem je het toch ook niet Print-casting?

Dat aan podcasting een behoorlijke bagage radio kleeft is niet erg, maar het was wel de reden dat Adam Curry zijn bedrijf hernoemde van Podshow (radio) naar Mevio (media).

Op Mashable in ieder geval een mooi artikel over “the rise of video-casting” naar aanleiding van de New Media Expo, een van de betere conferenties in de USA over nieuwe media, podcasts en schijnbaar ook video.

Afgelopen maanden heeft onder meer Hyped koppen als “Podcasting is dood” gebruikt. Nu is Jeroen nooit vies van prikkelende titels boven zijn postings, maar gezien een aantal recente berichten verdient dit ook wel een tegengeluid.

Vorige maand was er bijvoorbeeld al het nieuws dat Veronica flink investeert in podcasting door een belang te nemen in gespod.nl, de website van Marco Langebeeke en Wilco Turnhout. Maar daar nog bovenop komt Sprout vandaag met het bericht dat Adam Curry weer een nieuwe financieringsronde voor elkaar heeft gekregen voor zijn Mevio.com

Mevio.com is de nieuwe naam van Podshow, de plek waar adverteerders, podcasters en luisteraars bij elkaar gebracht worden. Het geld komt van drie venture capitalists: Crosslink, Sequoia en Kleiner Perkins. De laatste twee investeerden al eerder in Mevio.

Volgens Curry wil het bedrijf op korte termijn concurreren met “echte” TV kanalen. De investering wordt daartoe gebruikt om het aantal shows uit te breiden en de kwaliteit verder te verbeteren. Daarnaast moeten er deals gesloten worden met partijen die ervoor kunnen zorgen dat meer mensen actief met de shows geconfronteerd worden teneinde de userbase te verhogen.

Opmerkelijk is dat Curry onlangs nog stelde dat de oude vorm van podcasting de langste tijd heeft gehad. Mede daarom veranderde het bedrijf zijn naam van Podshow.com in Mevio.com.

Niet hypen, maar begrijpen
Zelf heb ik de hype rond podcasting nooit echt begrepen. Je zou hooguit de feitelijke constatering kunnen doen dat grote groepen mensen opeens met een iPod rondliepen. En doordat iTunes zo lekker werkt met die speler heb je als (radio)maker een enorm nieuw luisterpubliek in potentie.

Dat is de constatering. Maar vervolgens komen de dollartekens in de ogen van degene die denken dat je als adverteerder dus ook opeens je boodschap tussen de oren van miljoenen moderne consumenten kan krijgen. En dat is feitelijk nu weer niet waar.

Laten we gewoon accepteren dat er mooie kansen liggen om content via iPods en iPhones te verspreiden, maar dat de impact van die kansen nog steeds afhangt van de kwaliteit van de content.

Gespod treedt op als een meta-engine op het gebied van podcasts, maar welke merken doen nu werkelijk hun best om waardevolle content voor de ipod te produceren?

Zijn auteursrechten en andere “copyrights” nog wel van deze tijd? Begrijp me goed, ik ben zelf ooit muzikant geweest en heb dankbaar gebruik gemaakt van de diensten van Buma/Stemra. Maar steeds vaker bekruipt mij het gevoel dat de instanties die op zouden moeten komen voor de belangen van hun achterban deze eigenlijk aan het verkwanselen zijn.

Daarbij is in de Verenigde Staten allang gebleken dat nieuwe vormen als “fair use” en “creative commons” meer bijdragen aan de economie dan auteursrechtelijke modellen.

Neem nu dit bericht in het NRC: “Omroepen stoppen tijdelijk met podcasts“.

De NOS heeft de podcasts van NOS Met Het Oog Op Morgen tijdelijk van internet verwijderd. Dit wegens een rechtenkwestie over de muziek die in het programma wordt gebruikt.

De Nederlandse Publieke Omroep (NPO) is, namens alle publieke omroepen, met rechtenorganisatie SENA hierover in gesprek, meldde een NOS-woordvoerster vrijdag.

Niet in verhouding
De door de SENA in rekening gebrachte vergoedingen, staan volgens de Publieke Omroep niet in verhouding tot het gebruik en bereik van de podcasts. Met het oog op morgen wordt gemiddeld zeshonderd maal per dag gedownload en Kunststof vijfhonderd maal per dag. De facturen van de SENA voor de podcasts lopen op van een paar duizend tot 20.000 euro per omroep. Dat zou kunnen leiden tot een aanzienlijke inperking van het besteedbare internetbudget bij de omroepen.

En dat is dus slecht voor de omroepen, maar nóg slechter voor de luisteraars! Adoptie van innovaties wordt onder meer gekenmerkt door de fase “wennen aan”. De groep luisteraars die niet was gewend aan de distributie-techniek podcasting, wordt op deze manier weer een hele fase teruggegooid in het proces.

Leren van de TelCo’s
Nogmaals, ik vind het prima dat een vereniging opkomt voor de belangen van haar leden. En muzikanten en componisten mogen wat mij betreft heel veel geld verdienen aan de vruchten van hun muzikaliteit. Maar mijn stelling is dat Sena (in dit geval) en Buma/Stemra (in andere gevallen) teveel focusen op korte termijn en daarmee het grotere plaatje uit het oog verliezen.

Wat mij betreft kunnen zij nog wel iets leren van de telecommers van deze wereld. Ik ben de officiële term even kwijt, maar zij verkopen je een telefoontje ver onder de kostprijs, omdat ze ervan uitgaan dat je zo’n twee jaar via hun netwerk gaat bellen en daarmee vele malen meer waard bent dan wanneer je alleen het toestel zou kopen.

Zou dat niet een veel slimmere tactiek zijn dan nu proberen de hoofdprijs binnen te slepen? Het zal je niet verbazen dat het podsafe musicnetwork de laatste jaren groeit als kool. Deze artiesten geven niet hun rechten weg, maar stimuleren wel de distributie van hun werk (en merk). Alleen door veel “spins” te krijgen zullen artiesten kunnen doorbreken en dan de centjes verdienen waar ze recht op hebben.

Eindelijk gebeurt er wat! Leden van Buma/Stemra kunnen voortaan gemakkelijker toestaan dat mensen niet-commercieel gebruik van hun werk maken zonder daarvoor een vergoeding te betalen. Dat is het resultaat van een proefproject dat de auteursrechtenorganisatie met Creative Commons Nederland is gestart.

Creative Commons is een organisatie die verschillende licenties heeft ontwikkeld, waarmee artiesten hun werk beschikbaar kunnen stellen onder vrijere voorwaarden dan het gangbare auteursrecht. Zo is het mogelijk om niet-commercieel gebruik van het werk toe te staan, terwijl andere gebruikers wel moeten betalen. Sommige versies van de licenties staan bovendien toe dat anderen het werk aanpassen of verbeteren, vergelijkbaar met open-sourcesoftware.

Uit een recent onderzoek gehouden voor PR Week/Brands2Life blijkt dat organisaties in het Verenigd Koninkrijk hun bestedingen aan interactieve media link hebben verhoogd. Uit de survey -gehouden onder Engelse Communications Directors- kwam naar voren dat 44% van de ondervraagden aan podcasting deed en 41% een company blog had aangemaakt. Tot slot bleek 15% video’s te posten op Youtube.

Ten opzichte van vorig jaar laten deze cijfers een behoordelijk stijging zien. Toen meldde 70% van de ondervraagden bijvoorbeed dat blogging geen prioriteit had. Ondanks deze stijging blijkt dat bedrijven nog onzeker zijn over de te volgen strategie als het gaat om nieuwe (social) media. Slechts 12% zegt tevreden te zijn de te voeren interactieve media strategie.

Gareth Thomas, van Brands2Life’s zegt hierover:

“The audiences companies want to influence are increasingly spending time online and we’re seeing a lot of experimentation with interactive means such as blogger outreach, viral films, podcasts and social networking.

But with so many new channels and online outlets emerging, an overall interactive strategy is crucial to ensure resources are focused on the parts of the interactive world that matter and deliver results.”

Uit de survey kwamen nog meer interessante feiten naar voren over de rol van de Engelse communicatie professionals:

Vandaag heb ik tijdens het Digital Marketing Event een presentatie gehouden over “Podcasting als branding tool”.

De zaal waarin de presentatie plaatsvond was helemaal gevuld met geïnteresseerden en zelfs buiten voor de deur stond nog een kleine rij. Speciaal voor hen -en omdat ik het aan de aanwezigen heb beloofd- heb ik mijn presentatie online gezet:

Ook heb ik tijdens het half uur mijn microfoon mee laten lopen, dus als het goed is komt de hele presentatie ook als podcast beschikbaar!

Verder wil ik de aanwezigen hartelijk danken dat zij ondanks de volle zaal en de warmte toch zo goed meededen met de presentatie. Er werden goede vragen gesteld en er hing een beetje een “huiskamer-sfeer”.

Ik zou het erg leuk vinden dat als jij er vandaag bij was, je dat hieronder liet weten! Zo waren er behoorlijk wat podcast-luisteraars, maar ook podcast-producenten aanwezig. Ben erg benieuwd wie jullie waren en schroom niet om je bedrijfsnaam + website erbij te vermelden.

Tot horens!