Afgelopen week zag ik de (tussentijdse versie van de) cover van mijn boek in mijn mailbox landen. Ik post hem nu even op mijn weblog, omdat ik benieuwd ben naar jullie reacties.

De titel wordt dus “Hoe overleef ik mijn inbox” en dit is de tekst die Nieuw Amsterdam in hun catalogus gaat opnemen:

Internet is misschien wel de belangrijkste ontwikkeling van de afgelopen tien jaar. Maar heb jij ook wel eens het idee dat we een beetje doorschieten? Dat al die communicatie via email, blogs en hyves ten koste gaat van de echte communicatie? Toch zou niemand meer terug willen naar de tijd van postzegels en faxapparaten. Tijd dus voor een overzicht van de do’s and don’ts als je internet wil inzetten waar het bedoeld voor is.

Jim Stolze baseert zijn ‘survival gids voor de digitale jungle’ niet alleen op (inter)nationale onderzoeken, maar ook op eigen experimenten. Zo sloot hij zich gedurende de hele maand december af van internet en email om te zien wat voor effect dat op hem en zijn omgeving zou hebben.

“Hoe overleef ik mijn inbox?” is een must voor iedereen die grip wil krijgen op de informatie overload van het dagelijkse leven, thuis en op het werk.

Het boek bestaat eigenlijk uit drie delen:

1. Algemene inleiding over mijn maand offline
2. 25 praktische tips om écht wat aan internet te hebben
3. Theoriegedeelte over mijn afstudeeronderzoek en het model dat ik heb opgesteld. Hierin beschrijf ik de relatie tussen Internet en Happiness.
4. Daarnaast neem ik een aantal interviews op die her en der in het boek terugkomen

Ben benieuwd wat je ervan vindt. Op dit moment ben ik nog volop bezig met schrijven en sparren met de redacteur! Als het goed is, ligt het boek in juni in de winkels.

Vorige week gaf ik een gastcollege op de Universiteit van Amsterdam. Op uitnodiging van Anna Snel heb ik een ochtend gesproken over de digitalisering van onze cultuur en de gevolgen daarvan op (intermenselijke) communicatie.

De studenten waren opvallend goed op de hoogte van de thema’s informatieverslaving en information-overload. Helemaal fantastisch vond ik het experiment dat Dennis, Bram en Paul (foto) hadden gedaan. In navolging van mijn maand offline, hebben zij een week ‘zonder informatie geleefd’.

In dit filmpje delen zij hun ervaringen van deze week. De meest opvallende punten:

• opvallend dat in bijna élke kamer wel een computer of televisie staat
• iedereen, maar dan ook iedereen heeft een mobiel
• informatie is overal te vinden en niet te negeren
• drang naar informatie zit in kleine dingen (even googlen / even zoeken / checken / mail)
• informatieverslaving blijkt een drang naar instant bevrediging te zijn, zodat je weer verder kan
• op zoek naar `de verrijking´; die zit waarschijnlijk in efficiency van informatiebevrediging á la TomTom, of een treinsschema op je mobiel
• meer efficiency betekent overigens niet meer vrije tijd; de tijd blijft hetzelfde
• scrabbelen wordt zwaar overschat
• een voetbalwedstrijd kun je ook volgen door naar de buren te luisteren

Bram, bedankt voor de droogkomische maar zeker ook filosofische slotconclusies!

In diverse interviews heb ik mijn verwondering uitgesproken over het begrip “aandacht”. Tijdens mijn maandje offline merkte ik na 3 weken dat ik mij daadwerkelijk beter kon concentreren en dat ik meer aandacht had voor de dingen die ik deed.

Zou dat “verbonden zijn” dan toch een soort sluimerstand van je hersenen zijn die continue energie slurpt? Dus dat wanneer je niet meer verbonden bent je meer energie hebt en daarmee meer aandacht voor de dingen die je doet? Interessante kwestie.

De andere vorm van aandacht die mijn maand december bepaalde, was de aandacht van lieve mensen die interesse toonden in mij of in het experiment. Het is me niet gelukt om iedereen persoonlijk te bedanken, maar ik heb veel brieven teruggeschreven en telefoongesprekken gevoerd.

Ook de pers was gul met zijn/haar aandacht. Dank daarvoor:

• Dutchcowboys aankondiging
• Marketingfacts eerste artikel
• Bizz.nl: een maand zonder internet
• Radio-interview op Radio 1 (BNN)
• The Next Web aankondiging
• Fredscapes aandacht van Fred

Afgelopen zaterdag stond er een interview met mij in de Volkskrant (Katern: hart en ziel). Marjon Bolwijn heeft flink haar best gedaan en ook een aantal mensen uit mijn omgeving geïnterviewd.

Omdat ik van een aantal mensen hoorde dat zij de Volkskrant hadden gemist, heb ik hieronder een deel van het stuk geplakt, inclusief een link naar de digitale versie.

Door: Marjon Bolwijn

Dat hij verslaafd is aan internet kan Jim Stolze (35) niet ontkennen, maar liever spreekt hij van een ‘huizenhoge passie voor alle vormen van interactieve media’. Gepassioneerd staat de bekende internetadviseur op en zo gaat hij ook naar bed. Het eerste wat hij ’s ochtends doet als zijn iPhone hem wakker maakt, is op het envelopje drukken om zijn e-mails te checken. Al lezend staat hij op en zet hij thee. Dan volgt een dag waarop hij middels telefoon en laptop zonder overdrijven voortdurend online is. Zijn laatste actie voor het slapen gaan is weer dat klikje op het envelopje. ‘Ik slaap lekkerder als ik weet hoe mijn mailbox ervoor staat.’

Zo was het tot 1 december 2008. Op die dag ging voor een maand de stekker eruit. Hij zag er als een berg tegenop, wetende hoe belangrijk zijn online leven voor hem is, voor zijn werk maar ook voor zijn sociale contacten.

In het radioprogramma Tros Online werd mij gevraagd te reageren op het artikel van Arjen van Veelen die betoogde dat vriendensites als Hyves leiden tot vriendschapinflatie. “Er komt immers meer van iets en dat kan de kwaliteit nooit ten goede komen”, aldus Van Veelen. De titel van zijn artikel was dan ook “Krabbels op Hyves zijn waardeloos”.

Strong ties en weak ties
Mijn grootste bezwaar tegen zijn stuk is dat hij een aantal begrippen consequent door elkaar haalt. Natuurlijk heeft hij gelijk dat je als mens blij mag zijn als je in je hele leven misschien vijf echte vrienden kan hebben. Maar hij vergeet te melden dat er verschillende soorten vriendschapsrelaties bestaan. Je hebt de “strong ties”: dat zijn mensen met wie je vaak en intensief contact hebt, meestal ook fysiek ontmoet. Het doel van die relatie is het best te omschrijven als emotioneel support, je deelt je ervaringen en helpt elkaar om te gaan met alle facetten van het leven.

Daarnaast zijn er ook de “weak ties”, mensen met wie je slechts oppervlakkig en onregelmatig contact hebt. Het doel van die relaties is “verbonden zijn”. Af en toe laat je iets horen, al is het een kerstkaart of een krabbel op Hyves. Het moment dat je weer even contact hebt, bevestigt de relatie: “Wij zijn verbonden en het is goed zo.” Mensen vinden het heerlijk om verbonden te zijn en laat internet nou net de plek bij uitstek zijn om dit heel effectief te doen.

Vandaag is het woensdag 7 januari 2009. Ik ben voor het eerst weer online sinds 30 november 2008…. 37 dagen zonder internet en het voelt raar.

Vooropgesteld, ik snap dat sommige mensen hun schouders ophalen als ze lezen over “een maand zonder internet”. Het is echt geen bijzondere prestatie. Maar, voor mij persoonlijk was het een maand om niet snel te vergeten. Ik heb zoveel bijzondere gesprekken gevoerd; het onderwerp maakte veel bij mensen los.

Verrast was ik door de lieve reacties van mensen met wie ik voorheen slechts virtueel contact heb gehad. En dankbaar ben ik voor mijn omgeving die soms meer last had van het experiment dan ikzelf

Het heeft mij in ieder geval enorm veel inspiratie opgeleverd, die ik komende maanden met jullie op een aantal manieren probeer delen:

• een aantal artikelen op verschillende weblogs
• een boekje over “Internet in het dagelijks leven” voor ilsemedia
• een lezing geven op TED University
• een manifest waarin ik beschrijf hoe het bedrijfsleven slimmer met e-mail om kan gaan

Eigenlijk had ik verwacht dat ik na het knallen van de kurken en de Oud & Nieuw sms-jes direct online zou gaan, maar dat was niet zo. Sterker nog, ik heb het nog 6 dagen uitgesteld.

Komende dagen zal ik vanaf deze plek stukken uit mijn dagboek publiceren. Ik ga nu eerst even kijken op Twitter en op het web nalezen wat ik allemaal heb gemist

p.s. Mijn mailbox heb ik nog niet geopend! Maar daarover later meer.

Zondag 30 november is het zover, dan knip ik mijn internetverbinding door. Geen Google, geen surfen, geen email en geen iphone. De rest van het jaar, en misschien langer.

Waarom? Het is onderdeel van een research-project dat de effecten van internet op ons leven onderzoekt.

De simpele onderzoeksvraag (Word je gelukkig van online?) is niet met een simpel Ja of Nee te beantwoorden.

Joris van Heukelom (ilsemedia) triggerde mij door te vragen: “Ja, maar hebben we een keus? Kan je tegenwoordig nog wel zonder internet?” En dat vond ik een minstens zo interessante vraag, vandaar dat ik ga kijken of je inderdaad nog wel zonder kan

Ironie ten top: ik ben nu al gestrest. Juist omdat ik niet weet hoe ik het ga ervaren en mij NU pas realiseer hoeveel werk het is om je zaakjes goed achter te laten.

De voorbereidingen:

• een grappige, doch begrijpbare out-of-office reply verzinnen
• postings op diverse weblogs in verband met mijn afwezigheid
• directe collega’s en klanten via email (sic) op de hoogte stellen
• een webpagina inrichten waarop staat hoe men toch met mij in contact kan komen
• uitprinten van mijn remember-the-milk lijst
• uitprinten van mijn iContacts lijst
• iemand zoeken die mijn iPhone een maand wil lenen
• mijn WIFI-verbinding op alledrie de laptops uitschakelen
• uitprinten van alle onderzoeken die ik vond via Scholar Google
• mijn email inbox leegmaken (GTD ten top)
• een fax versturen met het nieuwe ontwerp van een IlseMedia Concept
• een ouderwetse Nokia-koelkast opzoeken en mijn simmetje indoen
• enzovoort.

Wie heeft leuke ideeën voor een geschikte Out-of-Office reply?

Yes, it’s true: I am going offline.

I’m going to cut my digital lifeline: no surfing, no email, no google, no facebook and no Twitter.

Why? Well, it’s part of the research project “virtual happiness“. In that project we try to define the different forms of internet usage and how they are related to certain aspects of happiness. Does being online make you happier?

And… do you have a choice? Can you live without the internet in the modern world?

Exciting questions and I will be telling you more about this experiment before I go offline