Many people think of the Internet as a part of nearly everything. You can’t turn on the radio without hearing a commercial that ends with “please visit WWW (anything) dot com”. It looks like the Internet has added an extra layer to our lifes.

Or, has it? Matthew More from The Telegraph wrote a fun article on 50 things that are killed by the Internet. Here are my 5 favorites:

• Letter writing/pen pals: Email is quicker, cheaper and more convenient; receiving a handwritten letter from a friend has become a rare, even nostalgic, pleasure. As a result, formal valedictions like “Yours faithfully” are being replaced by “Best” and “Thanks”.
• Memory: When almost any fact, no matter how obscure, can be dug up within seconds through Google and Wikipedia, there is less value attached to the “mere” storage and retrieval of knowledge. What becomes important is how you use it – the internet age rewards creativity.

• Dead time: When was the last time you spent an hour mulling the world out a window, or rereading a favourite book? The internet’s draw on our attention is relentless and increasingly difficult to resist.
• Delayed knowledge of sporting results: When was the last time you bought a newspaper to find out who won the match, rather than for comment and analysis? There’s no need to fall silent for James Alexander Gordon on the way home from the game when everyone in the car has an iPhone.
• The mystery of foreign languages: Sites like Babelfish offer instant, good-enough translations of dozens of languages – but kill their beauty and rhythm.
• Concentration: What with tabbing between Gmail, Twitter, Facebook and Google News, it’s a wonder anyone gets their work done. A disturbing trend captured by the wonderful XKCD webcomic.

Als je mensen de keuze voorlegt om zonder internet of zonder televisie te leven, kiezen Nederlanders heel snel digitale eieren voor hun geld. Dat blijkt uit onderzoek naar internetgebruik in Nederland, uitgevoerd door onderzoeksbureau Synovate.

“Anno 2009 haalt vrijwel iedereen het dagelijkse nieuws als eerste van het internet en voor velen is internet zelfs de enige nieuwsbron”, vertelt directeur Hubert Strokosch van Online (opdrachtgever van het onderzoek).

Verder blijkt dat de gemiddelde Nederlander het minst hecht aan gedrukte media zoals op de eerste plaats tijdschriften, gevolgd door de kranten. Het web blijkt vooral veel gebruikt te worden voor nieuwsgaring en het zoeken van specifieke informatie. Voor het onderhouden van sociale contacten is internet ook van belang voor de Nederlander. Dit is ook volledig in lijn met mijn presentatie over de verschuiving van Offline naar Online en de resultaten van het Virtual Happiness Project.

Ook niet tegen betaling
Een ander onderzoek dat hier mooi bij aansluit is gedaan door ING. Daaruit blijkt dat zelfs tegen betaling bijna de helft (48,5 procent) van de Nederlanders niet bereid is om een maand zonder internet te leven.

Well, isn’t that nice: the Web turned 20 this week! And of course, the Internet is much older, but when we speak of “the web” we need to go back to 1989 for a rather techy -immaculate- collection by the web’s father, Tim Berners-Lee:

Then CERN (Switzerland) was the largest Internet node in Europe, and Berners-Lee saw an opportunity to join hypertext with the Internet: “I just had to take the hypertext idea and connect it to the Transmission Control Protocol and domain name system ideas and — ta-da! — the World Wide Web.”

He wrote his initial proposal in March 1989, and in 1990, with the help of Robert Cailliau, produced a revision which was accepted by his manager, Mike Sendall.

Mr. Berners-Lee spoke at the TED Conference and he talked very passionate about “the next phase” of the Web. He thanked the audience for uploading their documents (text and image) to the web, but now it was time for “Raw Data Now”:

Happy birthday everyone!

De meest gestelde vraag aan mij is de laatste tijd: “Wat heb jij toch tegen e-mail?” Zeker na het interview in Emerce met als titel “E-mail is bedreiging voor de productiviteit” en na lezing van het stuk in Bizz met als titel Mail is een misbruikt medium ontstaat een beeld dat ik geen fan ben van e-mail.

Laat ik vooropstellen dat ik nog steeds veel tijd doorbreng in Gmail. Ik moet ook echt niet denken aan de tijd dat ik Word-documenten op floppy’s zette om ze vervolgens bij iemand in de brievenbus te doen. En ook het maken van fysieke afspraken met meerdere mensen gaat via e-mail nog steeds handiger dan met de telefoon. Hoewel het ook wel steeds moeilijker wordt om mensen op één plek en op één tijd te krijgen!

Maar laat ik in aanvulling op de hierboven genoemde interviews toch nog eens willekeurig drie andere bronnen opvoeren die laten zien waarom we heel kritisch naar de manier waarop we e-mail gebruiken moeten kijken:

E-mail wastes an hour a day
Een Brits onderzoek laat zien dat werknemers nauwelijks hun mail filteren of op andere manieren organiseren, waardoor zo’n heel uur per dag verloren gaat aan lezen, opstellen, doorsturen en verwijderen van e-mails.

Actie: bedrijven hebben hulp nodig bij het opstellen van een email-etiquette!

E-mail is een heel slecht communicatie-middel
Als je je realiseert dat minder dan 10% van onze communicatie over woorden gaat, maar liefst 30% met intonatie te maken heeft en de rest (60%) over lichaamstaal gaat, kun je niet anders concluderen dat e-mail niet gemaakt is voor echte communicatie. De grootste misverstanden op de werkvloer ontstaan tegenwoordig door éénregelige e-mails gericht aan meer dan één persoon. Kun je nagaan wat er gebeurt als er dan nog één grapjas op de “reply to all”-knop drukt.