Ik schrijf dit vanuit een hotelkamer in Oman. Zojuist heb ik geprobeerd aan de ‘Omani’ uit te leggen wat er deze week in Nederland op de agenda staat. Koninginnedag toelichten was snel gebeurd. Maar 4-5 mei uitleggen aan buitenstaanders bleek toch een stuk lastiger.

“Op 4 mei herdenken we de slachtoffers van oorlogsgeweld. Op 5 mei, Bevrijdingsdag, vieren we onze vrijheid.” Dat is hoe het de afgelopen weken op de radio heeft geklonken. Voor Nederlanders is dit sinds 1987 een vanzelfsprekendheid geworden. Het hoort bij onze cultuur, staat voorgedrukt in de agenda’s.

De relevantie van het vieren van vrijheid, die zagen ze in Oman wel. De afgelopen dagen ging het over niets anders dan wat er zich in Egypte had voltrokken.

De opluchting na het vertrek van Mubarak werd door een van mijn gesprekspartners ervaren als een zwemmer die na een minutenlange zwemtocht onder water naar boven kwam en naar lucht hapte. De lucht was heerlijker dan ooit.

Vrijheid is als zuurstof. Je hapt en je hapt totdat je weer op adem bent gekomen. En vanaf dat moment adem je zonder er bij na te denken. In Nederland ademen we alweer decennia zonder erbij na te denken. Op dat éne moment in het jaar na.

De mensen in Oman wensten ons veel wijsheid toe hoe we 4 en 5 mei op een passende manier konden blijven vieren. Een gepaste manier betekent in mijn ogen een relevante manier. En … relevant voor wie? Dat is volgens mij een prachtige uitdaging voor het Nationaal Comité in de komende jaren.

Met de Hyves-campagne lijkt in ieder geval een mooie luchtballon opgelaten. Op het moment van schrijven zijn meer dan 270.000 mensen ‘lid’ geworden van de Hyves rond 4 en 5 mei en zijn er zo’n 400.000 fakkels bij de profielfoto’s geplaatst. Daarmee zet het comité alvast een mooie stap in een moderne richting.

Volgens mij is vieren en herdenken meer van deze tijd, dan ooit.

Het klinkt zo makkelijk: we openen gewoon een wiki. Of: waarom doe je het niet via Hyves? Snel bedacht, maar in de praktijk zie je veel van dit soort initiatieven sneuvelen. Hoe komt dat toch? Ik denk omdat veel bedrijven zich niet realiseren dat omgaan met social media (ook) heel hard werken is. Een wiki of een forum is niet het eindproduct, het is de start.

Moet u nu ook denken aan Rita Verdonk? Zij had één ding goed begrepen: om een politieke beweging te starten is input nodig van de potentiële stemmers. “Weet je wat”, dacht kamp Rita, “dan openen we gewoon RitaWiki en klaar is Kees”. Helaas, de discussie werd binnen no time verstoord door reaguurders. Grappenmakers van een andere community die even buiten het clubhuis mochten feestvieren.

Voor een gezonde online community is een bepaalde mate van sociale hygiene nodig. En daaronder versta ik een set ongeschreven regels die mensen in het gewone leven –al dan niet tussen aanhalingstekens- ook als vanzelfsprekend ervaren. Sommige websites menen dat ze die regels expliciet moeten vermelden en dat je dan op “Ja, ik ga akkoord” moet klikken om mee te doen op het forum. Aardig bedacht maar dat voelt toch een beetje als winkeldieven een verklaring van goed gedrag te laten tekenen voordat ze zonder portomonnee je winkel binnenlopen.

Ik heb afgelopen jaren gemerkt dat voor een goede sociale hygiene het niet zozeer gaat om de 3 R-en (rust, reinheid en regelmaat), maar om de 6 L-len:

Hoe komt het toch dat de VARA op Hyves slechts 182 vrienden heeft, terwijl programma’s als Mooi weer de Leeuw, of De Wereld draait Door met gemak tienduizenden vrienden hebben? Ben je fan van een omroep, of van een programma? En wat is daarvan de impact op het ledenaantal van publieke omroepen?

Dat is op dit moment de wezensvraag voor de VARA. Samen met zo’n 40 VARA-medewerkers heb ik een workshop gedaan over Online Communities. Er liggen schitterende kansen voor de VARA met al die mooie programma’s die stuk voor stuk mini communities zijn. Want je weet: small is the new big!

Vandaag was ik te gast op het hoofdkwartier van Hyves aan de Herengracht te Amsterdam.

Yme Bosma en ik wilden al een tijdje afspreken om kennis te maken en eventueel iets “voor de microfoon” te doen. En vandaag kwam dubbel goed uit, omdat ’s-ochtends het nieuws naar buiten was gekomen dat Yme zijn baan bij MediaRepublic zou verruilen voor de functie van Manager Business Development & Partnerships bij Hyves.

Reden genoeg om eens even bij te praten over de toekomst van sociale netwerken in Nederland en daar buiten. Heeft het zin om een database in je eentje te blijven vullen en te exploiteren? Of moet je “de boel juist opengooien” in de hoop dat je blijft bestaan maar voor lief nemen dat gebruikers even snel weer naar een ander netwerk verhuizen?

 

 Interview met Yme Bosma [16:35m]: Play Now | Play in Popup | Download