Afgelopen dinsdag was ik dagvoorzitter tijdens een congres over gamevertising.

In de Rode Hoed had de organisatie van Emerce een aantal deskundigen uitgenodigd die spraken over de sociaal economische aspecten van gaming, de (on)mogelijkheden van in-game advertising en de diverse kansen die deze nieuwe industrie biedt.

Wist u bijvoorbeeld dat de game-industrie inmiddels groter is dan de film-industrie?

In mijn column geef ik een aantal voorbeelden van gamevertising in relatie tot branding en leg en passant uit waarom dit woord zeker in de Dikke VanDale zou moeten staan.

Deze column is geinspireerd op de presentatie van Tara Hunt tijdens Eday 2007. Het begin van die fantastische dag heb ik maar half meegemaakt omdat ik dagvoorzitter was in één van de zalen, maar na de lunch kon ik ook als bezoeker in de zaal plaatsnemen en genieten.

Luister naar mijn column om te weten wat Miss Hunt precies bedoelde met “whuffie” en hiernaast heb ik de bookcover afgebeeld van het boek waaruit deze term is ontleend. Na afloop van Eday hebben we met een klein clubje Twitteraars gegeten in Hotel New York met Tara Hunt waar ze mij dit boek gaf en er een leuke inscriptie inschreef.

Als u nog nooit heeft gehoord van de term WHUFFIE moet u zeker even blijven luisteren.

De term werd gebruikt door Tara Hunt, die de afsluitende keynote van het congres Eday voor haar rekening nam. Mevrouw Hunt is gespecialiseerd in “community marketing” wat inhoudt dat zij bedrijven adviseert hoe zij van klanten echte brand advocates kunnen maken. Community marketing draait eigenlijk om het tegenovergestelde principe van advertising.

Het gaat er niet om dat je 100.000 mensen in één keer bereikt met een filmpje of advertentie, maar dat je er 4 WERKELIJK versteld doet staan in positieve zin. Een quote uit de presentatie van Tara Hunt was dan ook “turn that bullhorn inwards”. met andere woorden je moet de scheeptoeter niet aan je mond zetten, maar omdraaien en bij je oor houden, om ECHT te weten wat je gebruikers van je merk vinden of hoe ze het product zouden willen gebruiken.

Op het moment dat je DAT doet, in ouderwetse termen zouden we zeggen: je klant centraal stelt dan wordt een doodgewone gebruiker een fan van je product en zal hij binnen zijn community andere gebruikers gaan aansteken.

Het is dan de kunst om onvoorwaardelijke liefde aan je gebruiker te schenken, opdat deze de liefde kan beantwoorden en kan doorgeven. Want – en daar komen we aan bij de term Whuffie- Whuffie is de naam van het social capital dat je op die manier laat rondgaan., en WHUFFIE groeit alleen als het circlueert

De cynische luisteraar zal nu zijn schouders ophalen en denken dat Jim Stolze licht zweverig aan het worden is. Maar kijk nu eens naar succesvolle bedrijven: kijk naar google kijk naar youtube… wat zij doen is het knuffelen van hun gebruikers, je mag alles ongelimiteerd en gratis en je kunt het doorgeven, doorsturen naar al je vrienden.

Vergeet niet dat google groot geworden is doordat mensen vonden dat ZIJ het hadden ontdekt en het daarom van de daken schreeuwden en hun vrienden en familie overhaalden om toch vooral DIE zoekmahcine te gebrujiken.

En zou het niet fantastisch zijn als er ook in Nederland een klein team onstond dat voor uw merk of bedrijf een Spread the love-tour zou starten?

Ik ben benieuwd wat je van deze column vindt. Laat hieronder een reactie achter of spreek een audio-comment in op telefoonnummer: 084 8388 425.

Vincent Everts heeft mij aan het denken gezet toen hij sprak over zijn iPhone. Hij vertelde trots dat zijn nieuwste speeltje helemaal te gek was als het ging om inspiratie. Maar als hij informatie nodig had, dat hij nog gewoon teruggreep naar zijn blackberry. De reden dat ik hieraan terugdacht toen ik mijn nieuwste column insprak, was omdat ik mij afvroeg wat eigenlijk belangrijker is. En hoe je eraan komt.

Natuurlijk: internet is een zegen als het gaat om het bevredigen van je informatiebehoefte, maar gaat die eindeloze beschikbaarheid niet enorm tegen je werken? Hoe productief ben je als je 200 mailtjes, 400 RSS-items en 120 twitterberichten per dag moet lezen?

En waar haal je dan je inspiratie vandaan? Vandaar dat ik twee evenementen in de maand september noem die jou kunnen helpen om én geïnspireerd te raken, én geïnformeerd te raken:

Emerce Eday
Donderdag 13 september, Rotterdam
Meer informatie: www.emerce.nl/eday

PicNic07 (crossmediaweek)
Van 25 – 29 september, Amsterdam
Meer informatie: www.picnicnetwork.org

Vandaag heb ik tijdens het Digital Marketing Event een presentatie gehouden over “Podcasting als branding tool”.

De zaal waarin de presentatie plaatsvond was helemaal gevuld met geïnteresseerden en zelfs buiten voor de deur stond nog een kleine rij. Speciaal voor hen -en omdat ik het aan de aanwezigen heb beloofd- heb ik mijn presentatie online gezet:

Ook heb ik tijdens het half uur mijn microfoon mee laten lopen, dus als het goed is komt de hele presentatie ook als podcast beschikbaar!

Verder wil ik de aanwezigen hartelijk danken dat zij ondanks de volle zaal en de warmte toch zo goed meededen met de presentatie. Er werden goede vragen gesteld en er hing een beetje een “huiskamer-sfeer”.

Ik zou het erg leuk vinden dat als jij er vandaag bij was, je dat hieronder liet weten! Zo waren er behoorlijk wat podcast-luisteraars, maar ook podcast-producenten aanwezig. Ben erg benieuwd wie jullie waren en schroom niet om je bedrijfsnaam + website erbij te vermelden.

Tot horens!

Vandaag mijn tweede column voor BNR live gezet. Het is wederom een ‘kale’ versie. Van een aantal luisteraars heb ik reacties gekregen dat ze de muziekjes misten, maar anderen vonden het wel fijn dat ik direct terzake kwam. Nog even aankijken dus.

Deze column gaat over Co-Creation, oftewel: “hoe zorg ik ervoor dat consumenten meebouwen aan mijn merk”. Tenminste, zo heb ik de term geïnterpreteerd toen ik het openingswoord mocht doen tijdens de Emerce Update in de Rode Hoed te Amsterdam.

Als u binnenkort weer eens praat met een reclame-advsiseur of een marketing-manager en hij of zij oppert om “iets te gaan doen met user generated content”, mag u wat mij betreft heel hard “Bullshit bingo” roepen en uitleggen dat dat drie jaar geleden wellicht een nuttig advies had geweest.

Maar om vandaag de dag een onderscheid te maken tussen content en user generated content is even onzinnig als het sprekers over televisiekijkers en kleuren-televisiekijkers.

Content is content. Je zou hooguit kunnen zeggen dat er twee vormen van content zijn: goede en slechte.

Wat opvalt de laatste jaren, is dat die slechte content steeds vaker afkomstig is van profesionele bureaus, beursgenoteerde bedrijven of familiezenders. En dat dát opvalt, komt weer omdat we steeds meer content zien die niet liegt, bedriegt, gebaseerd is op sales-targets of investor relations. Content die gemaakt is door mensen zoals U en Jij.

Mijn stelling is dat binnen 5 jaar de helft van alle informatie bestaat uit user generated content. En slimme bedrijven zien dit niet als een bedreiging maar als een uitgelezen kans!

Er zijn al enkele bedrijven die het nieuwe spel van “co-creation” begrijpen. Zo was de televisiespot tijdens de Amerikaanse Superbowl afgelopen jaar eens een keer niet gemaakt door een bureau, maar gewoon door iemand die van chips hield.

Ook de campagne van DOVE kende een vervolg waarbij de regie in handen was van gewone mensen. Echte schoonheid, ook in de communicatie.

Bedrijven doen er dus goed aan om niet te luisteren naar hun brandmanagers of aandeelhouders, maar vooral open te staan voor de mening of bijdrage van hun gebruikers. Bedrijven die zich gesloten blijven opstellen hebben mijns inziens geen toekomst meer.

Dus, ondernemers van Nederland. Als er weer eens een webloggertje is dat uw logo op zijn site heeft geplaatst, laat uw advocaten hem dan geen aangetekende brief met sommatie sturen, maar zend hem een extra doosje koffie pads, of een leven lang gratis abonnement op uw krant. Want op de lange termijn is uw relatie met hem onbetaalbaar.

Reacties op de vorm of de inhoud van deze column-achtige podcast? Laat een comment achter of bel het nummer 084 8388 425!