De uitgeefbranche heeft goud in handen, maar ziet het zelf niet. Ze heeft een krans van mogelijkheden om de nek hangen, maar interpreteert deze zelf als een loden last.

Ronnie Overgoor interviewt Jan Dijkgraaf (HP/DeTijd)

Ik voelde me afgelopen donderdag Emile Ratelband in uitgeefland. Door het vakblad InCT was ik uitgenodigd om te spreken op hun congres voor uitgevers. En ’s-ochtends had een aantal sprekers hun licht geschenen op onderzoeken die aantoonden dat uitgevers niet innovatief zijn. Een presentatie van 50 slides van PWC en een onderzoek van MediaTest i.o.v. InCT, lieten zich samenvatten in deze quote:

De uitgeefbranche vindt zichzelf (nog steeds) niet innovatief genoeg, professionals werkzaam in de branche geven zichzelf een 5,7 als rapportcijfer als het gaat om innovatie.

Het leek wel een negatieve echo-put waar de aanwezigen elkaar zuchtend napraten hoe slecht het ging. Hoe het water hen aan de lippen stond. Hoe eerst de muziekindustrie, toen de film en nu de boekenindustrie ten onder zal gaan ten gevolge van de digitalisering. In mijn presentatie heb ik mijn best gedaan om dit beeld te keren. Zoals gezegd: uitgevers zijn als geen ander in staat om met hun content juist een rol van betekenis te spelen in de nieuwe honger naar informatie en inspiratie.

Bottomline
In het kort komt het erop neer dat de uitgeverij een aantal dingen binnen de organisatie iets anders moet inrichten. Het samenstellen van teams, het durven experimenteren en het betrekken van het lezerspubliek.

De uitgever is geen meneer meer. Net als de witte jas die van de huisarts is afgevallen, net als dat het gezag van de schoolmeester niet meer vanzelfsprekend is, zo moet de uitgever zijn plek in de maatschappij weer vinden en rechtvaardigen.

Het dilemma
Door een aantal aanwezigen werd ik erop gewezen dat mijn verhaal zeker hout snijdt en dat men blij was met het optimistische geluid. “Maar toch…” klonk het. Het gaat eigenlijk nog te goed in uitgeversland, er wordt nog wel geld verdiend. In ieder geval in die mate, dat de verandering ook nog wel even kan wachten.
Ook werd aangevoerd dat uitgevers zich tamelijk onzeker voelen doordat het vooral de buitenwereld is die zo vingerwijzend en doemprekend over hun branche spreekt. Als je elke dag van anderen te horen krijgt dat je moet veranderen, maar zelf weet je niet hoe of wanneer…. dan kun je gerust spreken van een dilemma.

Een van mijn favoriete boeken is The Innovator’s Dilemma“. Een aannemelijke verklaring waarom grote bedrijven op een gegeven moment worden ingehaald door “disruptive technologies”. De eens zo succesvolle bedrijven verworden tot organisaties die tot doel hebben om vast te houden wat er is. Elk jaar weer 5% erbij en wat bezuinigen op de kosten. Daardoor wordt er steeds minder risico gelopen en minder geïnvesteerd in uitvindingen die het huidige model ondermijnen. Gevolg is dat er altijd een kleine partij in een zolder of garage is, die wél de mijn uitvindt en keurig onder het veilige business model legt.

De iPad
Als je bovenstaande observaties leest, kun je je voorstellen dat de heren en dames uitgevers oplettend om zich heen aan het kijken zijn, op welke trein ze kunnen stappen. In die zin is de iPad een geschenk uit de hemel! Eindelijk een trein die we snappen, die op tijd komt en waar we nog iets over de tussenstations kunnen zeggen. In bijna elke presentatie werd wel iets over de iPad gezegd en Edwin Valent (Vara) riep de zaal zelfs op om te beloven dat ze dit jaar een iPad-strategie zouden optuigen.

Ik kan alleen maar hopen dat de uitgevers hebben geluisted naar mijn horloge-metafoor. Ga niet je boeken of magazines door het glas van de iPad drukken. Beschrijf de kernwaarden van je product, bekijk hoe je daarmee een rol van betekenis kunt spelen in het leven van je gebruiker en laat jonge creatieven de rest van het project runnen en het aan de buitenwereld presenteren. En of de drager dan een scherm is van Apple, Sony, Google, of gewoon knisperend papier… doet aan de relevantie van je product niets af.

Gisteren vond in de RAI de NL-Conference plaats. Een initiatief van de branche-organisatie MPI en georganiseerd door onder meer de jonge honden Xander Kranenburg en Erik Peekel . Het was een interessante dag waar bij (R)evolutie centraal stond. Veel afwisselende sprekers en het publiek werd dan ook lekker door elkaar geschud.

Ik mocht ook een praatje houden en heb verteld over wat de evenementen-industrie kan leren van TED:

Mijn punt is dat event-organizers teveel focusen op het hoogtepunt: de dag van het event. Daar is alles tot in de puntjes geregeld. Maar zoals ik aan de hand van TED en TEDxAmsterdam laat zien, is dat maar een stukje van de taart. Het gaat om veel meer. Het gaat om beleving voor en na het event, over weggeven zonder dat daar direct iets tegenover staat.

Het toeval wil dat ik deze week nog een keer naar de RAI mag. Dit maal op uitnodiging van High Profile vanwege de nominatie van TEDx Amsterdam voor de Gouden Giraffe (vakprijs). Lees hier het artikel van Ellen van Ree afgelopen maandag afnam.

MPI, hartelijk bedankt voor de uitnodiging en mijn complimenten om te laten zien hoe het hoort!

Afgelopen week was ik gevraagd om een lezing te houden op het Social Media Congres. De vraag was heel simpel: hoe breng je mensen online in beweging?

Met veel plezier heb ik bovenstaande presentatie gegeven. Gebaseerd op de legendarische “dancing guy” die op Youtube furore maakt. Hij laat zonder veel franje zien dat het niet zozeer gaat om leiders, maar om “first followers”.

Op Frankwatching zag ik dat Peter Bekel mijn bullets reeds in het Nederlands heeft vertaald:

1. Begin klein (liever 3 bekenden dan 300000 onbekenden, vb Rita Wiki)
2. Leid door het goede voorbeeld te geven, maak dit gemakkelijk op te volgen
3. Omarm je volgers, beschouw ze als gelijken, het gaat om hen
4. Laat anderen leiden/uitnodigen (de eerste volger zijn is een onderschatte vorm van leiderschap)
5. Durf te vragen (waanzinnig wat mensen voor je doen als je maar vraagt)
6. Zorg voor sociale hygiëne (mensen moeten zich veilig voelen).

Bekijk ook de andere presentaties van het Social Media Congres.

Morgen ben ik dagvoorzitter tijdens de Dag van het Business Model en Digitaal Erfgoed. Een bijzondere dag waarop sleutelfiguren binnen erfgoedorganisaties en personen actief op het gebied van media samenkomen om elkaar te inspireren én tijdens workshops aan de gang te gaan met nieuwe business modellen.

Key-note spreker die dag is Alex Osterwalder. Hij is internationaal beter bekend als ‘mr. Business model’. Als Internationaal consultant gespecialiseerd in businessmodel innovatie adviseerde hij grote bedrijven uit verschillende sectoren.

Al eerder schreef Frank-ly over de manier waarop hij zijn nieuwste boek schreef -samen met de mogelijke lezers- en daar ook weer een nieuw business model voor print bedacht.

Hij wil een band met zijn (toekomstige) lezers, zijn eigen deskundigheid tijdens het schrijven toetsen bij zijn publiek en uiteindelijk een community bouwen rondom zijn boek. Als het goed uitpakt, zijn de leden van zijn community straks ambassadeurs van zijn boek.

Voor 36 dollar krijg je toegang tot de ruwe inhoud van het boek, korting op het uiteindelijke boek, toegang tot het Business Model Innovation Hub en businessmodel-templates.

Erwin had vorig jaar al een interview met hem:

Alexander Osterwalder over businessmodellen from erwin blom on Vimeo.

De projecten waar we morgen onder meer over gaan praten zijn Wat Was Waar en Mijn Voorouders.

Komende dagen ben ik op het mooiste congres ter wereld: TED. In hun eigen woorden omschrijft de organisatie het als volgt:

TED stands for Technology, Entertainment, Design. It started out (in 1984) as a conference bringing together people from those three worlds. Since then its scope has become ever broader.

The annual conference now brings together the world’s most fascinating thinkers and doers, who are challenged to give the talk of their lives (in 18 minutes).

Vorig jaar was mijn eerste ervaring met TED (als bezoeker) en dit jaar is het extra spannend omdat ik op de vrijdagochtend ook zelf op het podium te vinden ben.

Het principe achter TED is tamelijk bijzonder. Er mag per jaar maar een beperkt aantal mensen (1500?) naar het event zelf, maar verder doet de organisatie er alles aan om het hele jaar een TED-experience te bieden. Zo krijg je een aantal keer per jaar een boekenpakket opgestuurd en worden de opnames van de jaarlijkse presentaties stuk voor stuk gratis via internet beschikbaar gemaakt zodat iedereen er van kan genieten.

Mijn favoriete talks (als ik er 3 moet kiezen) zijn:

• Ken Robinson: Do schools kill creativity?
• Lawrence Lessig: Free culture
• Malcolm Gladwell: What we can learn from spaghetti sauce

Tot slot nog wat kleine lettertjes:

• ik ben van 3 tot en met 10 februari weg
• het wordt afgeraden om tijdens het congres met laptops te werken
• ’s-avonds zal ik wel mail lezen en in urgente gevallen telefoneren
• mijn presentatie gaat over “virtual happiness”… en is nog niet af

Een schitterende afsluiter voor Eday afgelopen vrijdag was Lawrence Lessig. Het verhaal dat hij vertelde in De Doelen was niet nieuw, maar toch elke keer weer een genot om naar te luisteren en kijken.

Na afloop kreeg ik de kans om met hem te kletsen en verklaarde hij inderdaad dat het ongeveer hetzelfde verhaal was als hij op TED had verteld, maar dat hij per keer (per land) een aantal aanpassingen doet.

Zo waren dit keer de dollar-tekens vervangen door euro’s en had hij zelfs een screenshot van de Nederlandse versie van Creative Commons opgenomen. Verder viel mij op hij ook van font was gewisseld en ook dat beaamde hij. “I got bored by the old one and was looking for something new”.

In eerste instantie was ik wat teleurgesteld dat hij geen nieuw verhaal te vertellen had, maar aan de andere kant is zijn stelling dat wij met zijn allen niet goed om kunnen gaan met moderne media-consumptie nog zo actueel als wat.

Zolang de jeugd het normaal vindt om illegaal te downloaden, doen wij (en niet zij) iets fout.
Wetgeving moet naar common sense toe, en niet naar denkbeelden van de vorige eeuw.

Aanstaande donderdag ben ik weer dagvoorzitter in één van de zalen van Eday. Het thema dit jaar is “Open Up!”.

Emerce eDay vindt plaats op 18 september en is volgens eigen zeggen “hét event om de nieuwste trends in online business en marketing te horen, zien en beleven. eDay is een dag vol visie, innovatie en inspiratie.”

In mijn eigen woorden is Eday één dag in het jaar waarop 1500 mensen vanuit heel Nederland (en daarbuiten) bij elkaar komen om te praten over de toekomst van online business.

Vorig jaar waren met name de spreekbeurten van Biz Stone (zie foto boven) en van Tara Hunt drukbezocht en veelbesproken. Dit jaar kijk ik uit naar Jeff Howe (bekend van Wired) die ’s-ochtends om 9.45u het programma opent en Lawrence Lessig (bekend van Creative Commons) die de dag om 17.00u sluit.

Verder is Eday natuurlijk ook een lappendeken van minder bekende namen, maar die minstens zo interessant zijn. Ga ook eens naar binnen bij presentaties van sprekers die je nog niet kende en maak eens eens een praatje met de enthousiasts start-ups op de playground.

Tot donderdag!

P.s. Let op: dit jaar is het niet in de VanNelle Fabriek, maar in De Doelen!

Op dit weblog heb ik het vaak over de veranderde consument en de manier waarop media hierop zouden moeten inspelen. Tijdens de NationaleMarketingdag sprak Joris van Heukelom echter over de regiseurs van deze verandering: de marketeer.

Op dit moment zijn er twee typen marketeers werkzaam: Henk en Pim. Henk vertegenwoordigt de oude garde voor wie televisie en onderbrekingsreclame heilig zijn. Pim is de nieuwe generatie die het zoekt in “return on attention” en social media.

Nu is polariseren natuurlijk altijd leuk voor de discussie, maar uiteindelijk hebben we moderne marketeers nodig die een beetje van beide in zich hebben.

Gisteren vond voor de eerste keer het Mediapark Jaarcongres plaats. Een soort crossmedia-café (ook dit event werd door Immovator in samenwerking met de Media Academie georganiseerd), maar dan een hele dag.

De zaal (studio 21) zag er fantastisch uit, het leek wel een Spinawards Diner maar dan klassiek. Sommige mensen noemden het zelfs een diner dansant.

Het programma zat ook goed in elkaar. De dag startte met Laurens van den Oever (Gfk) die ons overspoelde met cijfertjes die betrekking hadden op consumentenkant van crossmedia. Hoeveel mensen hebben eigenlijk HD-TV en waarom doet niemand iets met de 315.000 Wii-apparaten?

De Rabobank was wel erg nadrukkelijk aanwezig. Dit was geen hoofdsponsor meer, dit werd eerder als opdringerig ervaren. Twee beplakte auto’s voor de ingang, Rabobank-tasjes, Rabobank-stand en een keynote speaker. David Jan Janse had wel een goed verhaal, maar ontbeerde enige zelfrelativering. Nu klonk het alsof de Rabobank alles al een keer had gedaan en veeel beter was dan de andere banken. Letterlijk “Het is leuk dat ABN Amro nu ook TV maakt, maar dat deden wij drie jaar geleden als.” Dat kan wel waar zijn, maar je klinkt dan een beetje als Lee Towers op geenstijl.nl

Iemand die wel lekker relativerend was, was Michiel Buitelaar. Deze voorheen KPN-er, maakt binnenkort de overstap van Endemol (“Ik vond dat ik daar te weinig te doen had“) naar Sanoma Uitgevers waar hij Paul Molenaar opvolgt. Ik heb genoten van zijn understatements en de rake manier waarop hij hypes als crossmedia en web2.0 ontzenuwt. “… Facebook, MSN en dat soort snuiters“.

Leuk waren ook de 4 pitches van start-ups. Het was een soort mini Dragon’s Den. In de jury onder meer Willem Sythoff (FD Mediagroep), Floris van Alkemade (Solid Ventures) en Guido van Nispen (Veronica). Onder leiding van Vincent Everts gaven de ondernemers hun beste presenatie en mocht de jury in twitterstijl -dus kort- feedback geven. Mijn sympathie ging uit naar de case “Mijn naam is haas”.

Verder heb ik geluisterd naar Erik de Zwart die een snelle portfolio-analyse van zijn eigen bedrijven deed en heb ik nog net de gesproken column van Peter Olsthoorn meegepikt. Al met al een mooie dag en ik sluit me aan bij de woorden van Ton van Mil die hoopte dat het congres er volgend jaar weer was, maar dan wat minder in de vorm van een congres.

Gisteren vond in Amsterdam het tweede congres in de trilogie TILT plaats.

Een mooie dag vol met inspirerende sprekers over leiderschap, duurzaamheid en innovatie. De beste spreker vond ik Jan Bommerez die de eerste plenaire sessie leidde. Zijn voorbeelden van ongecontroleerde processen in het dierenrijk en zijn interpretatie van Flow spraken zeer tot de verbeelding.

Tweede spreker was Paul de Blot. Hoogleraar business & spiritualiteit op Nyenrode Business School. Zijn verhaal stond bol van 84 jaar passie en wijsheid. Bottomline was wij vaak moeite hebben met het verschil tussen “doen-niveau” en “zijns-niveau”. Dat eerste lukt ons vaak wel, maar als je dan drie keer “waarom” vraagt, kom je langzaam bij het “zijns-niveau” aan.

Als je het goed doet, gaan die twee hand in hand (yin-yang). Dit geldt ook voor zakelijke en presoonlijke relaties, er moet sprake zijn van wedekerigheid, een uitwisseling van energie. Opmerkelijke uitspraak was dat het gezin eigenlijk ook een business is. Het gaat om wat alle partijen inbrengen wat uiteindelijk de harmonie bepaalt. Daarbij is het gezin ook nog eens de moeilijkste vanwege de grote tegenstellingen: man-vrouw, ouder-kind.

Andere sprekers waren onder meer John Baken (Econcern / Overview), Paul Iske (Dialogues House), Gabriel Augustijn (Het is was het is).

Tijdens het congres werden een aantal projecten gelanceerd. Onder meer JijMaaktUit.nl werd door de aanwezige Ali B. wederom smakelijk verkocht.

Complimenten voor newshoestoday voor de organisatie!