Last week I was one of the keynote speakers at InCTformatie, the annual conference for publishers in The Netherlands. As part of my talk was this video about “the end of publishing”.

Lot of people felt inspired by this clip, so I would like to share it with you also. Please watch the entire three minutes

De meest gestelde vraag aan mij op dit moment (naast “Hoe gaat het met TEDx?”) is hoe het nu precies zit met de gastenlijst van TEDxAmsterdam.

Allereerst, wij wisten van tevoren niet dat we zo’n luxeprobleem zouden krijgen. Op dit moment hebben we een lijst van 2708 mensen die graag in de zaal willen zitten op 20 november, terwijl de grote zaal van het Koninklijk Instituut voor de Tropen slechts 440 stoeltjes heeft. Dit is overigens al een verbetering van 150% ten opzichte van twee maanden geleden toen we nog de Hermitage (285 stoelen) op het oog hadden.

En hoe los je zoiets op? Wie mag er wél in de zaal zitten en -helaas als een gevolg hiervan- wie niet? Je kunt daar verschillende selectiemethoden op toepassen. Je kan kiezen voor “first come, first serve”. Een eerlijke manier als je vooral bloggers en twitteraars in de zaal wilt hebben. Een andere manier is “op alfabet”. Een eerlijke manier als je dat een paar jaar volhoudt (Jaar 1: A – D, Jaar 2: E – M, jaar 3: L – R, jaar 4: S – Z).

Toch hebben wij (als organisatie van TEDxAmsterdam) daar niet voor gekozen. Wij hebben gekeken naar het publiek van TED in Amerika en geconstateerd dat dat is samengesteld met de volgende kenmerken:

Komende dagen ben ik op het mooiste congres ter wereld: TED. In hun eigen woorden omschrijft de organisatie het als volgt:

TED stands for Technology, Entertainment, Design. It started out (in 1984) as a conference bringing together people from those three worlds. Since then its scope has become ever broader.

The annual conference now brings together the world’s most fascinating thinkers and doers, who are challenged to give the talk of their lives (in 18 minutes).

Vorig jaar was mijn eerste ervaring met TED (als bezoeker) en dit jaar is het extra spannend omdat ik op de vrijdagochtend ook zelf op het podium te vinden ben.

Het principe achter TED is tamelijk bijzonder. Er mag per jaar maar een beperkt aantal mensen (1500?) naar het event zelf, maar verder doet de organisatie er alles aan om het hele jaar een TED-experience te bieden. Zo krijg je een aantal keer per jaar een boekenpakket opgestuurd en worden de opnames van de jaarlijkse presentaties stuk voor stuk gratis via internet beschikbaar gemaakt zodat iedereen er van kan genieten.

Mijn favoriete talks (als ik er 3 moet kiezen) zijn:

• Ken Robinson: Do schools kill creativity?
• Lawrence Lessig: Free culture
• Malcolm Gladwell: What we can learn from spaghetti sauce