Morgen ben ik dagvoorzitter tijdens de Dag van het Business Model en Digitaal Erfgoed. Een bijzondere dag waarop sleutelfiguren binnen erfgoedorganisaties en personen actief op het gebied van media samenkomen om elkaar te inspireren én tijdens workshops aan de gang te gaan met nieuwe business modellen.

Key-note spreker die dag is Alex Osterwalder. Hij is internationaal beter bekend als ‘mr. Business model’. Als Internationaal consultant gespecialiseerd in businessmodel innovatie adviseerde hij grote bedrijven uit verschillende sectoren.

Al eerder schreef Frank-ly over de manier waarop hij zijn nieuwste boek schreef -samen met de mogelijke lezers- en daar ook weer een nieuw business model voor print bedacht.

Hij wil een band met zijn (toekomstige) lezers, zijn eigen deskundigheid tijdens het schrijven toetsen bij zijn publiek en uiteindelijk een community bouwen rondom zijn boek. Als het goed uitpakt, zijn de leden van zijn community straks ambassadeurs van zijn boek.

Voor 36 dollar krijg je toegang tot de ruwe inhoud van het boek, korting op het uiteindelijke boek, toegang tot het Business Model Innovation Hub en businessmodel-templates.

Erwin had vorig jaar al een interview met hem:

Alexander Osterwalder over businessmodellen from erwin blom on Vimeo.

De projecten waar we morgen onder meer over gaan praten zijn Wat Was Waar en Mijn Voorouders.

Op het weblog van Anton van Elburg vond ik een mooie kijk op business models. Het betreft een video van blogger Jeff Jarvis die zegt dat media zich niet moeten richten op het eigendom van content, maar op het organiseren van content:

The new media model I think is more of a network where I have my own blog, I don’t necessarily wanna sell it to anybody, I wanna publish it myself but a site could come along and say “Oh I like that post, let me take that post from you” or “Let me sell your ads because you’re okay” or “Let’s promote each other, some different relationship.

Via: rethinkingmedia.nl

Vandaag was ik te gast bij het Crossmedia Café, georganiseerd door iMMovator. De vorige keer dat ik het congres bezocht heb ik er deze posting over geschreven (inclusief audio-column).

Dit maal was het thema “geld verdienen”. Het programma werd geopend door Monique van Dusseldorp die Eric-Jan Gelink introduceerde.

Gelink nam in vogelvlucht de gevolgen van de digitalisering en fragmentatie van media met de zaal door. Dat voelde erg als “preaching to the choir”. Het was een verhaal met weinig nieuws voor de aanwezigen, maar wel een goed verteld verhaal.

Vervolgens werden twee cases gepresenteerd:

• Autoweek (Sanoma’s Men’s Magazines) door Sander Stallinga, Adjunct Uitgever Automotive en Norbert Mirani, Strategy and New Business Director, Sanoma Men’s Magazines
• De Tuinruimers (Stokvis, Intratuin), door Robert van der Wurff, Rene Stokvis Producties BV samen met Renske de Laat van Intratuin

De Tuinruimers leunde erg op celebrity Rob Verlinden. Robert van de Wurff vertelde prachtig welke kansen dit allemaal bood. Zelf ben ik benieuwd welke bedreigingen zoiets met zich mee brengt (Rob zou ook voor een andere zender kunnen gaan werken) en hoe zij hierop anticiperen.

Het was te prijzen hoe openhartig beide presentaties waren. Met name Autoweek strooide met cijfers en adjunct Sander Stallinga gaf het publieke praktische adviezen hoe je kunt innoveren binnen een grote organisatie. Hij vertelde hoe Autoweek online eigenlijk het kindje was van een eigenwijze redacteur die het “onder de radar” heeft moeten ontwikkelen omdat er binnen de organisatie destijds geen focus was op online. “En nu zit Autoweek in elke presentatie die op boardniveau gegeven wordt”, aldus een lachende Stallinga.

Het was voor mij ook even wennen.

Ik was uitgenodigd door de Hogeschool Rotterdam & Omstreken om een gastcollege te geven tijdens de feestelijke opening van hun nieuwe gebouw aan de Pieter de Hoochweg waar onder meer de afdeling Communicatie, Media en Design gehuisvest wordt.

De titel van de workshop had ik niet zelf gekozen, maar vond het erg leuk om er een verhaal bij te vertellen, zeker samen met Alexander van Brakel die vorig jaar onder een aantal collega-bloggers onderzoek deed over dit fenomeen.

Compliment voor de HR&O voor een mooie dag, en een groot compliment aan de studenten CMD want die waren prima op de hoogte over de zin en onzin van weblogs!

Er is al veel over geschreven: Microsoft wil Yahoo kopen. In mijn column leg ik uit hoe Microsoft zo’n 44 miljard dollar kan besparen. Ook mooi.

Het kan u afgelopen week niet ontgaan zijn… Microsoft is op overname pad. En hoewel de merken Microsoft en Yahoo zeker het bestuderen waard zijn, gaat het natuurlijk uiteindelijk gewoon om Google.

Microsoft is gewend om in een monopolistische markt te opereren en kan het niet verkroppen dat er een online speler is die Microsoft op de tweede of derde plaats zet.

Het bedrijf dat ons Windows bracht en prachtige programma’s als Word en Excel, heeft het qua search (zoekmachine) niet kunnen winnen van Google. En laat dat nou precies het belangrijkste online plekje van de afgelopen 10 jaar zijn geweest.

Microsoft heeft veel geprobeerd, onder meer door haar zoekmachine standaard in stellen bij Internet Explorer en en door op een bepaald moment de zoekmachine van Google grotendeels te kopieren.

Door Yahoo te kopen loopt Microsoft qua online bereik enorm in. Yahoo is prima zoekmachine, die echt niet onderdoet voor die van Google en heeft daarnaast ook een aantal pareltjes van websites onder zich, Flickr voor online foto’s delen EN Delicious voor online bookmarks rubriceren.

Maar toch… als Microsoft denkt hiermee serieuze bedreiging te zijn voor Google, zitten de heren er naast.

Om Google serieus te bedreigen moet Microsoft de nieuwe Yahoo kopen, of liever de nieuwe Google. dat zijn twee jongentjes ergens op een zolder die vol passie en zonder beperkingen keihard zitten te programmeren aan the next big thing.

Daarbij wil Yahoo helemaal niet overgenomen worden, waardoor Microsoft het risico loopt een kat in de zak te kopen. Wel de beursnotering, maar niet het talent. Grote kans dat de meest veelbelovende werknemers van Yahoo binnen een aantal maanden bij Google solliciteren.

Nee, ik begrijp heel goed dat deze overname er in Excel aantrekkelijk uit ziet. Maar persoonlijk denk ik dat Microsoft zijn superpositie op de PC-markt moet gebruiken om Google aan te vallen.

Het bureaublad, Word en Excel zijn over twee jaar toch volledig web-based… met een beetje fantasie en samenwerking met die twee jongens op die zolder , kan microsoft over twee jaar weer even dominant zijn online, als het op onze pc’s is.

Maar dan wel eerst even langs Mevrouw Smit-Kroes in Brussel!

Ik ben boos op Apple. Nee ik ben teleurgesteld in Apple.

Je weet wat ze zeggen: je kunt alleen gekwetst worden door mensen van wie je houdt. Volgens mij is dat met merken precies zo.

Er zijn op de hele wereld een aantal merken die je lief kunt hebben en ik denk dat Apple zeker die status van LoveMark heeft. En als zo’n liefde je dan in de kou laat staan, komt dat dubbel zo hard aan.

Ik heb het over de iPhone. Eigenlijk een combinatie van een ipod en een smartphone. Maar ik moest en zou er eentje hebben.

Sterker nog; ik heb voor Apple de moeite genomen om er eentje vanuit Amerika naar Nederland te halen. Ik heb honderden euro’s betaald om er een in mijn bezit te krijgen, omdat Apple vond dat hij in eerste instantie alleen voor Amerikanen was bedoeld.

Daarna heb ik er nog eens uren van arbeid in gestopt om het ding aan de praat te krijgen, want Apple vond dat je alleen als klant van AT & T er mee moest kunnen bellen… en dat netwerk hebben we niet in Nederland.

Maar goed, je moet wat over hebben voor de liefde. Ik wilde dat bedrag best betalen en ook al die truken om de software te omzeilen uit te halen… want dat heb je ook wat… een iPhone waarmee je kan bellen.

Wat was ik blij en wat was-ie mooi. Liefde maakt blind, dus ik zag alleen de fraaie vormgeving. Maar de echt koude douche kwam pas toen ik het ding aansloot op iTunes. Het programma was in eerste instantie enhousiast: “Hey, wat leuk dat je een iPhone hebt, zal ik er de nieuwste software op zetten?” Ja graag, antwoordde ik blij. Apple weet wel wat ik wil… nou niet dus.

Die verleidingspoging was een dolk in mijn rug. Want terwijl ik verliefd zat te kijken naar het schermpje van mijn iTunes was Apple het ding aan het onklaar maken.

Mijn telefoon was een brick geworden. dat is jargon voor een Iphone die het niet meer doet. Een straf omdat ik al die moeite heb genomen? Omdat ik toevallig als nederlander met vodafone wilde bellen met hun apparaatje. Ik was diep bedroefd.

Maar goed, deze podcast is niet bedoeld voor persoonlijke frustratie.

Inmiddels heb ik de donkerste hoekjes van internet afgezocht voor een oplossing. Een aantal hackers heeft een keurig handleiding online gezet waarmee je je Brick weer kan omtoveren tot een Iphone.

Hij doet het weer en hij is fantastisch. Maar ik kan nog steeds niet geloven dat Apple zo evil was om mij te bedriegen. Ik voel me nu toch een beetje de echtgenoot die zegt: ik vergeef je, maar dit was de eerste en de laatste keer.

En hoeveel merken kunnen nou zeggen dat ze zoveel krediet hebben opgebouwd?

Het doet mij een beetje denken aan het verhaal over Adam en Eva. Alleen weet ik niet zo goed of de iPhone nu de appel, de slang of Eva is.

Uit een recent onderzoek gehouden voor PR Week/Brands2Life blijkt dat organisaties in het Verenigd Koninkrijk hun bestedingen aan interactieve media link hebben verhoogd. Uit de survey -gehouden onder Engelse Communications Directors- kwam naar voren dat 44% van de ondervraagden aan podcasting deed en 41% een company blog had aangemaakt. Tot slot bleek 15% video’s te posten op Youtube.

Ten opzichte van vorig jaar laten deze cijfers een behoordelijk stijging zien. Toen meldde 70% van de ondervraagden bijvoorbeed dat blogging geen prioriteit had. Ondanks deze stijging blijkt dat bedrijven nog onzeker zijn over de te volgen strategie als het gaat om nieuwe (social) media. Slechts 12% zegt tevreden te zijn de te voeren interactieve media strategie.

Gareth Thomas, van Brands2Life’s zegt hierover:

“The audiences companies want to influence are increasingly spending time online and we’re seeing a lot of experimentation with interactive means such as blogger outreach, viral films, podcasts and social networking.

But with so many new channels and online outlets emerging, an overall interactive strategy is crucial to ensure resources are focused on the parts of the interactive world that matter and deliver results.”

Uit de survey kwamen nog meer interessante feiten naar voren over de rol van de Engelse communicatie professionals:

• Over the last five years 63% of the sample think the role has become more strategic, 55% says they have broader responsibility and 45% say they have become closer to the board
• 81% say their biggest issue is lack of time to think and contribute strategically as they are short of time, money and, because of the current PR talent shortage, resources
• 66% think boards of companies take the PR industry more or much more seriously than five years ago – but nearly 60% think that the general public take the PR industry less seriously than five years ago
• ‘Green’ issues are exercising the minds of UK comms heads but only a quarter say they have a clear plan and are making good progress against it. A quarter don’t have a plan at all

Normaal gesproken denk je bij de term venture capitalists aan twee gebieden in de Verenigde Staten: Silicon Valley en Seatlle. Slimme zakenmensen die daar in een vroegtijdig stadium een belang nemen in een “start-up” in de hoop dat dit bedrijf binnen een paar jaar miljoenen dollars waard is. Zonder dit soort business angels hadden bedrijven als Google, Yahoo en Amazon waarschijnlijk niet bestaan.

Toch was Amsterdam afgelopen vrijdag het middelpunt van de venture capital-wereld. Het was de organisatie van The Next Web namelijk gelukt om een event te organiseren waar zowel talentvolle ondernemers (startups) samenkwamen als hongerige investeerders (vc’s). Het werd een inspirerende dag met veel sprekers op het podium en goede discussies aan de bar.

People are the distribution channel
Het toverwoord van de ochtend was ‘people’. Onder meer Scott Rafer verklaarde dat Google op onnavolgbare wijze een succes product had geleverd op basis van computer-intelligentie (een algoritme), maar dat je dat trucje niet nog een keer kan doen. De volgende doorbraak zal wat hem betreft alles met ‘mensen’ te maken hebben.

Opvallend was dat Facebook door bijna elke spreker werd genoemd als voorbeeld van een site die nu in de lift zit, juist vanwege dat menselijke aspect.

Later die dag sprak ik ook Marc Canter die vertelde over een cyclus: eerst was het Friendster, toen MySpace en nu is het Facebook. Hij kende ook het Nederlandse Hyves. Bij zowel Facebook als bij Hyves benadrukte hij de noodzaak om “open” te zijn. Daarmee doelde hij op het beschikbaar stellen van RSS-feeds (iets wat Hyves niet doet) en op het gebruik van API’s (programma’s die gebruik kunnen maken van delen van de database).

De spin en de zeester
De meest verfrissende spreker van de dag was Rod Beckström, auteur van het boek “The spider and the starfish” waarin hij beschrijft waarom gedecentraliseerde organisaties op de lange termijn zullen winnen van gecentraliseerde. Een absolute must-read voor internet-ondernemers. Oftewel: “What’s the hidden power behind the success of Wikipedia, craigslist, and Skype?”.

Meer verslagen
Waarschijnlijk doe ik de andere sprekers als Deborah Schultz, Tapan Bhat (Yahoo), Jeff Clavier (VC) te kort door hun presentaties niet samen te vatten. Daarom verwijs ik graag naar verslagen van mijn collega’s:

• Deborah Schults (@dutchcowboys)
• Kevin Rose (@somewhat frank)
• Adobe Apollo (@hans eilers)
• Jeff Clavier (@maarten)
• Tariq Krid @dutchcowboys)
• Rod Beckström (@upstream)

En wat Dick Hardt betreft: zoals bekend ben ik redelijk fan van zijn presentaties dus kon het niet laten om even met hem op de foto te gaan. Als je zijn “Identitity 2.0” nog niet kent, zeker even kijken!

Tot slot vroeg ik één van de organisatoren (Boris) wat hem positief heeft verrast en wat hij volgend jaar graag wéér zou willen zien:

De hoeveelheid contacten die de start-ups opdeden op één dag. Na afloop kwamen ze ons vertellen over Venture Capitalists, journalisten en hele filmploegen die hun wilden spreken en afspraken wilden maken. Dat is iets wat je niet kunt plannen en niet verwacht maar wat wel heel fijn was om te zien gebeuren.

Boris, Patrick en Arjen; bedankt voor een on-Nederlandse dag!