“You know the middle east is going crazy, when Lebanon is the most peaceful country in the region”, aldus cabaretier Maz Jobrani op het TED podium afgelopen week in Doha, Qatar.

Maz Jobrani was slechts een van de sprekers tijdens de allereerste TED-conferentie in de buitenlucht. Meer dan 2000 mensen luisterden aandachtig naar sprekers als Hans Rosling, Fahad Al Attiya, Wolfgang Kessling en zangeres Zain Awad. De sessie werd geopend middels een video boodschap van Her Excellency Sheikha Al-Mayassa bint Hamad bin Khalifa Al-Thani.

Het hele event werd live uitgezonden door Al Jazeera en de volgende dag stonden we op de voorpagina van de Qatar Tribune. Missie volbracht? Bijna.

Het doel was: TEDx op de kaart zetten in het Midden Oosten. Ik denk dat we dat in vier maanden tijd zeker voor elkaar hebben gekregen. Maar nog belangrijker was om over het TEDx-programma in algemene zin na te denken. Daarom hebben we 700 licentiehouders uit zo’n 100 verschillende landen uitgenodigd om naar Doha te komen. Middels workshops, bijeenkomsten, etentjes en uitstapjes hebben met hen de toekomst van TEDx in kaart gebracht.

Naast alle TEDx-sessies en de workshops was het werkelijke hoogtepunt een trip naar de woestijn. De zevenhonderd licentiehouders hebben we met 18 bussen en 60 SUV’s naar een kamp in de woestijn gebracht. Geen technologie, alleen maar “bedouin” tents en zand. Ter plekke hebben we een un-conference georganiseerd. Iedereen mocht onderwerpen op de agenda zetten en groepen trokken van tent naar tent. Ik raakte verzeild in een interessante disussie met Chris Anderson (TED), Eiso Vaandrager (TEDxAmsterdam) en Marconi Peters over het Ideas Worth Doing-project.

Samen met Rob Prass heb ik de afgelopen jaren veel workshops gedaan met erfgoedinstellingen. Nergens heb ik meer passie en betrokkenheid ervaren als in die sector. Toch kunnen veel musea, archieven en onderwijsinstellingen wel wat meer aandacht gebruiken.

Daarom waren we op de Digitaal Erfgoed Conferentie uitgenodigd om een aantal learnings met de sector te delen.

DE conferentie 2010 – Slotkeynote Jim Stoltze & Rob Prass from Digitaal Erfgoedconferentie on Vimeo.

Het klinkt zo makkelijk: we openen gewoon een wiki. Of: waarom doe je het niet via Hyves? Snel bedacht, maar in de praktijk zie je veel van dit soort initiatieven sneuvelen. Hoe komt dat toch? Ik denk omdat veel bedrijven zich niet realiseren dat omgaan met social media (ook) heel hard werken is. Een wiki of een forum is niet het eindproduct, het is de start.

Moet u nu ook denken aan Rita Verdonk? Zij had één ding goed begrepen: om een politieke beweging te starten is input nodig van de potentiële stemmers. “Weet je wat”, dacht kamp Rita, “dan openen we gewoon RitaWiki en klaar is Kees”. Helaas, de discussie werd binnen no time verstoord door reaguurders. Grappenmakers van een andere community die even buiten het clubhuis mochten feestvieren.

Voor een gezonde online community is een bepaalde mate van sociale hygiene nodig. En daaronder versta ik een set ongeschreven regels die mensen in het gewone leven –al dan niet tussen aanhalingstekens- ook als vanzelfsprekend ervaren. Sommige websites menen dat ze die regels expliciet moeten vermelden en dat je dan op “Ja, ik ga akkoord” moet klikken om mee te doen op het forum. Aardig bedacht maar dat voelt toch een beetje als winkeldieven een verklaring van goed gedrag te laten tekenen voordat ze zonder portomonnee je winkel binnenlopen.

Ik heb afgelopen jaren gemerkt dat voor een goede sociale hygiene het niet zozeer gaat om de 3 R-en (rust, reinheid en regelmaat), maar om de 6 L-len:

Afgelopen maandag mocht ik een lezing houden in het Tropenmuseum voor een groep marketing-communicatie professionals in de culturele sector (verenigd in de ACMC). Hieronder de uitgeschreven versie. Glazen champagne en chique achtergrond dus graag in je verbeelding toevoegen.

Dames en heren, leden van ACMC, laat ik maar direct ter zake komen. In dit gezelschap voel ik mij een ‘rookie’; ik ben het groentje in deze prachtige ruimte. Vorig jaar heb ik namelijk pas voor het eerst van mijn leven een evenement georganiseerd. Ondanks of misschien dankzij dit gebrek aan ervaring en expertise heb ik een aantal wetten over treden in uw sector. En Hans en Joke vonden het daarom een goed idee als ik eens in dit gezelschap te biecht zou gaan. Zodat u van mijn fouten kunt leren, of eventueel dat u mij komend jaar een beetje kunt coachen.

Zoals gezegd, ik wist niet veel van de culturele sector. Maar ik snapte wel vrij snel het business model. Dat is zo plat als een dubbeltje. Namelijk: we wijzen een plek in Nederland aan, zetten daar een hek omheen en vragen entrée voor een show die we binnen die hekken opvoeren. En met een beetje mazzel is die show zo goed dat mensen ons net genoeg geld geven om die show en het hek te betalen, zodat we het volgend jaar iets beter kunnen doen en wat minder last-minute. Tot nu toe beetje herkenbaar?

Waar ik wel ervaring mee heb, is internet ondernemen. Het business model daar is even simpel: je bent 24 uur per dag , 7 dagen in de week geopend, niemand wil nog ergens voor betalen en als je één fout maakt, zijn je klanten slechts één muisklikje verwijderd om het alsnog bij je concurrent te gaan halen. En hoever die twee business modellen misschien uit elkaar lijken te ligeen, zoveel kunnen ze ook vanelkaar leren. Ik ga dat toelichten aan de hand van het evenement TEDx Amsterdam. En wanneer ik dan spreek over een congres, verzoek ik u vriendelijk om daar dan museum, exposititie of voorstelling te lezen.

Tijdens de Mediaparade was ik door Sanoma uitgenodigd om een verhaal te vertellen over de vervagende scheidslijn tussen online en offline. Met de presentatie “Hoe offline kun je zijn?” heb ik een aantal voorbeelden gegeven van situaties die in het pre-internet tijdperk heel normaal waren, maar nu onvoorstelbaar.

Daarnaast ben ik wat dieper ingegaan op mijn onderzoek onder Viva-lezeressen en heb ik uiteraard nog iets verteld over de tips uit mijn aanstaande boek.

Naast spreker was ik natuurlijk ook bezoeker. Diverse sessies heb ik bijgewoond waarbij de blunderlunch en de workshop “website in één dag” me het meeste zijn bijgebleven. Het was een heerlijke week, daar in Hoofddorp!

Morgen ben ik dagvoorzitter tijdens de Dag van het Business Model en Digitaal Erfgoed. Een bijzondere dag waarop sleutelfiguren binnen erfgoedorganisaties en personen actief op het gebied van media samenkomen om elkaar te inspireren én tijdens workshops aan de gang te gaan met nieuwe business modellen.

Key-note spreker die dag is Alex Osterwalder. Hij is internationaal beter bekend als ‘mr. Business model’. Als Internationaal consultant gespecialiseerd in businessmodel innovatie adviseerde hij grote bedrijven uit verschillende sectoren.

Al eerder schreef Frank-ly over de manier waarop hij zijn nieuwste boek schreef -samen met de mogelijke lezers- en daar ook weer een nieuw business model voor print bedacht.

Hij wil een band met zijn (toekomstige) lezers, zijn eigen deskundigheid tijdens het schrijven toetsen bij zijn publiek en uiteindelijk een community bouwen rondom zijn boek. Als het goed uitpakt, zijn de leden van zijn community straks ambassadeurs van zijn boek.

Voor 36 dollar krijg je toegang tot de ruwe inhoud van het boek, korting op het uiteindelijke boek, toegang tot het Business Model Innovation Hub en businessmodel-templates.

Erwin had vorig jaar al een interview met hem:

Alexander Osterwalder over businessmodellen from erwin blom on Vimeo.

De projecten waar we morgen onder meer over gaan praten zijn Wat Was Waar en Mijn Voorouders.

Hoe komt het toch dat de VARA op Hyves slechts 182 vrienden heeft, terwijl programma’s als Mooi weer de Leeuw, of De Wereld draait Door met gemak tienduizenden vrienden hebben? Ben je fan van een omroep, of van een programma? En wat is daarvan de impact op het ledenaantal van publieke omroepen?

Dat is op dit moment de wezensvraag voor de VARA. Samen met zo’n 40 VARA-medewerkers heb ik een workshop gedaan over Online Communities. Er liggen schitterende kansen voor de VARA met al die mooie programma’s die stuk voor stuk mini communities zijn. Want je weet: small is the new big!

Vandaag geef ik een workshop op het Mediapark over de inzet van social media in je communicatiecampagne. Aanwezig zijn medewerkers van Kosmos Uitgevers, bekend van de boeken van Jamie Oliver en de “Wat en hoe”-taalgidsen.

De ochtend wordt door mij ingevuld hoe je met onbetaalde acties onbetaalbare resultaten bereikt.

De middag is voor Ben van der Burg (Webads) die uitlegt hoe je je online budget optimaal kunt verdelen over de diversen van online advertising.

Mede dankzij het lekkere weer hebben we besloten om de groepen lekker buiten met een opdracht aan het werk te zetten en zo dadelijk (16.00u) gaan we de resultaten aan elkaar presenteren.

Het was voor mij ook even wennen.

Ik was uitgenodigd door de Hogeschool Rotterdam & Omstreken om een gastcollege te geven tijdens de feestelijke opening van hun nieuwe gebouw aan de Pieter de Hoochweg waar onder meer de afdeling Communicatie, Media en Design gehuisvest wordt.

De titel van de workshop had ik niet zelf gekozen, maar vond het erg leuk om er een verhaal bij te vertellen, zeker samen met Alexander van Brakel die vorig jaar onder een aantal collega-bloggers onderzoek deed over dit fenomeen.

Compliment voor de HR&O voor een mooie dag, en een groot compliment aan de studenten CMD want die waren prima op de hoogte over de zin en onzin van weblogs!

Door de VARA was ik uitgenodigd om een workshop te geven over “viral marketing”.

Nu is wellicht bekend dat ik van mening ben dat viral marketing als tool niet bestaat. Dus nam ik de uitdaging graag aan om een discussie te leiden hoe bepaalde content een tweede leven online gaat krijgen.

Met name de streaker in het programma bij Paul de Leeuw zorgde deze ochtend voor mooie discussie. De content was binnen no time te vinden op de blogs en natuurlijk youtube.

Had de VARA dit moeten tegenhouden? Moeten faciliteren of moeten regisseren?