Toen ik tussen 2001 en 2006 rondliep bij Startpagina.nl kwam ik vaak op de kamer bij Bert Wiggers (die ook verantwoordelijk was voor NU.nl). Op één van zijn kasten stond een tegeltje met de volgende tekst:

“Het product is van de fabrikant
maar het merk is van de consument.“

Een uitspraak die mij altijd is bijgebleven en die in de loop der jaren steeds meer aan betekenis heeft gewonnen. In mijn boeken en lezingen vertel ik graag over cases waarbij consumenten ‘aan de haal’ gaan met een merk. In de driedeling van Bought, Owned and Earned Media, zou dit een nieuwe (vierde) categorie zijn: hijacked media.

#FitchTheHomeless
De Amerikaan Greg Karber startte zo’n hijacked media campagne tegen het kledingmerk Abercombie & Fitch. Dit als een reactie op uitspraken van de directeur waarin deze aangaf geen lelijke of dikke mensen in zijn winkel te willen zien; niet als verkoper en niet als klant.

De manier waarop Greg Karber zijn ongenoegen met de visie van de A&F directeur (en diens merkwaarden) duidelijk maakt, verdient een aanmoedigingsprijs. Hij doet een oproep aan iedereen die thuis Abercrombie & Fitch kleding heeft hangen om die te doneren aan daklozen en hier vervolgens via social media verslag van te doen.

Today is TEDxCity2.0 Day! A day to celebrate and discuss ideas that will change the future of cities. Seventy cities around the world are joining this global conversation.

Right now I’m watching the livestream (currently Capetown) and am kicking of the TEDxAmsterdam Chapter of TEDxCity2.0 as well.

We’ve chosen to host a full day event with live speakers, videos and workshops. The guests (and participants) are all people who play an active role in thirty projects that are considered for the TEDxAmsterdam Award.

The workshops are meant to help them grow their idea even bigger. Among these ideas are:

• Rossella Ferraro – Integrated Roof Wind Energy System
• Richard van Det & Lisette Stamsnijder – Social Energy
• Andrew McNeil – People Pod
• Eva Gladek – Cleantech Playground
• Rutger de Graaf – Floating Food cities
• Chantal Engelen – Too good to Waste
• Judith Manshanden – The Give Café
• Martine Postma – Repair Café

Keep an eye on our website to stay informed about the progress of the ideas!

Aanstaande maandag is het zover: de eerste TEDx op het Binnenhof!

In de Ridderzaal zullen 10 sprekers hun innovatieve idee presenteren. Ideeën die een maatschappelijk of zelfs wereld-probleem op gaan lossen. Het programma bestaat uit een interessante mix van onderzoekers, ondernemers en uitvinders. Deze TEDx-talks zullen gepresenteerd worden op een “catwalk for innovation”.

Aangezien de Ridderzaal slechts enkele honderden zitplaatsen biedt, hebben we goed gekeken naar manieren om zoveel mogelijk mensen te bereiken:

1. Ambassades
Inmiddels hebben zo’n 42 ambassades verspreid over de hele wereld toegezegd een “viewing party” te zullen organiseren. Om 14.00 uur Nederlandse tijd zullen zij gasten uit hun community ontvangen om gezamenlijk te kijken naar de Nederlandse innovaties.

2. Sector events
Omdat onze sprekers voor een groot deel ook hun wereld of branche vertegenwoordigen, hebben veel van de 9 Topsectoren ook besloten een eigen event te organiseren op 25 juni en live met ons mee te kijken. Kijk hier voor een lijst van de sector events.

3. Open locaties
Naast de ambassades en de sector-events, zijn er natuurlijk ook publieke plekken waar je mee kunt kijken. Onder meer in bibliotheken en kennisinstellingen. Kijk hier voor een lijst van de overige locaties.

4. Online
Wil je op kantoor kijken? Of misschien de stream op je eigen website plakken? Dat kan heel makkelijk. Je kunt op maandag live meekijken via www.tedxbinnenhof.com. En als je de embed-code zoekt, die staat hier:

<iframe width="640" height="430" scrolling="no" frameborder="0" marginheight="0"marginwidth="0" src="http://www.silverlightstreaming.eu/ubf/default.asp"></iframe>

Laat ons weten via twitter of je meekijkt en doe mee met de discussie!

Sinds mijn boek in 2009 over de “dwingende kanten van internet-gebruik” (internetverslaving, constiperende mailboxen, keuzestress en vriendschapinflatie) is er veel gebeurd. Mobiel internet heeft echt een vlucht genomen (inclusief het instant-succes van de iPad) en het gebruik van Facebook en Twitter lijken in Nederland mainstream geworden.

Bekijk dit leuke item van Jetske van den Elsen die haar eigen online gedrag in kaart brengt. Leuk detail is dat het grootste gedeelte van de uitzending is gefilmd tijdens TEDxAmsterdam 2011.

Ik schrijf dit vanuit een hotelkamer in Oman. Zojuist heb ik geprobeerd aan de ‘Omani’ uit te leggen wat er deze week in Nederland op de agenda staat. Koninginnedag toelichten was snel gebeurd. Maar 4-5 mei uitleggen aan buitenstaanders bleek toch een stuk lastiger.

“Op 4 mei herdenken we de slachtoffers van oorlogsgeweld. Op 5 mei, Bevrijdingsdag, vieren we onze vrijheid.” Dat is hoe het de afgelopen weken op de radio heeft geklonken. Voor Nederlanders is dit sinds 1987 een vanzelfsprekendheid geworden. Het hoort bij onze cultuur, staat voorgedrukt in de agenda’s.

De relevantie van het vieren van vrijheid, die zagen ze in Oman wel. De afgelopen dagen ging het over niets anders dan wat er zich in Egypte had voltrokken.

De opluchting na het vertrek van Mubarak werd door een van mijn gesprekspartners ervaren als een zwemmer die na een minutenlange zwemtocht onder water naar boven kwam en naar lucht hapte. De lucht was heerlijker dan ooit.

Vrijheid is als zuurstof. Je hapt en je hapt totdat je weer op adem bent gekomen. En vanaf dat moment adem je zonder er bij na te denken. In Nederland ademen we alweer decennia zonder erbij na te denken. Op dat éne moment in het jaar na.

De mensen in Oman wensten ons veel wijsheid toe hoe we 4 en 5 mei op een passende manier konden blijven vieren. Een gepaste manier betekent in mijn ogen een relevante manier. En … relevant voor wie? Dat is volgens mij een prachtige uitdaging voor het Nationaal Comité in de komende jaren.

Met de Hyves-campagne lijkt in ieder geval een mooie luchtballon opgelaten. Op het moment van schrijven zijn meer dan 270.000 mensen ‘lid’ geworden van de Hyves rond 4 en 5 mei en zijn er zo’n 400.000 fakkels bij de profielfoto’s geplaatst. Daarmee zet het comité alvast een mooie stap in een moderne richting.

Volgens mij is vieren en herdenken meer van deze tijd, dan ooit.

Sinds enige tijd schrijf ik veel over aandacht. Zowel in mijn nieuwe boek (titel: Uitverkocht!) als in interviews over het gebruik van social media. Mijn stelling is dat wij in het Westen aan niets een gebrek hebben. Het enige wat we willen is een beetje aandacht, en daar is er veel te weinig van. Zo ontstaan vanzelf een ‘aandachtseconomie’ (vraag en aanbod) en symptonen dat het niet goed gaat ‘attentiorexia’.

Gisteren was ik blij verrast dat VanDale mijn woord attentiorexia heeft opgenomen als woord van de dag! Ze verwijzen naar het interview in De Pers en melden dat -als het woord vaker op gaat duiken- ze het ook in het woordenboek gaan opnemen. Hoe cool zou dat zijn?

Ook de NRCV heeft er op televisie een item over gemaakt. Zie hieronder een stuk uit het programma “Altijd Wat” waarin het gaat wat de impact is van al die bergen informatie en het continu verbonden zijn:

Tot slot moet ik zeggen dat ik ook erg onder de indruk ben van het feit dat mijn boek over de aandachtseconomie nu al een snelle stijger is bij ManagementBoek.nl terwijl het nog niet verschenen is. Binnen een week van 13.000 naar 118. Met andere woorden; wees er snel bij, want hij is zo uitverkocht!

Sinds mijn onderzoek naar de relatie tussen welzijn en internetgebruik, word ik regelmatig geïnterviewd over infobesistas. NRC noemde het zelfs één van de woorden die 2010 kenmerkten.

Wat ik eronder versta is de constatering dat internetten -net als eten- heel fijn kan zijn, maar dat de mens net zo gemakkelijk door kan slaan in de hoeveelheid eten als de hoeveelheid digitale informatie die hij/zij consumeert. Anders gezegd:

Obesitas is vetzucht.
Infobesitas is een zucht naar verbondendheid en honger naar informatie.

Een misverstand is dat dit een ‘ziekte’ zou zijn die op de jeugd van toepassing is. Mijn stelling is juist dat zij er geen last van hebben en dat alleen wij (de dertigplussers) erover klagen.

Het toverwoord hier is projectie. De dertigplussers projecteren hun problemen met digitale communicatie op de jongere generaties. Dat komt omdat die dertigers in fysieke objecten denken. Toen zij op de arbeidsmarkt kwamen was post nog fysiek. Dat wil zeggen: het kwam twee keer per dag op je bureau binnen in de vorm van enveloppen en pakketjes. Als de stapel te hoog werd, kreeg je simpel gezegd een assistent.

Vandaag de dag is post digitaal, we noemen het e-mail of social media clutter. Niemand weet hoe hoog de stapel is en niemand zal op idee komen om je een assistant toe te wijzen. Omdat de dertigplussers nog denken in fysieke objecten ervaren zij daarom een gevoel van information overload. De jeugd denkt per definitie digitaal, zij weten niet eens dat je een postzegel behoefde te likken. Ze denken dat je “klikken” bedoelde.

Een tijdje geleden kwam ik dit filmpje tegen op de website van een Amerikaanse krant. Het vertelt het verhaal van Ted Williams. Ted is een dakloze die -net als veel van zijn lotgenoten- langs de weg staat en automobilisten om kleingeld vraagt. De reden dat hij opviel was het kartonnen bordje in zijn handen. Daarin claimt hij een “door God gegeven radiostem” te hebben. Kijk het filmpje om te zien wat hij daarmee bedoelt:

Het verhaal gaat verder: vandaag las ik in de Volkskrant dat zijn “internet fame” Ted veel goeds heeft gebracht. Zijn talent is opgevallen bij een aantal radiostations die hem nu werk hebben aangeboden. Ook wordt hij de vaste spreekstalmeester van een basketbal-team én krijgt hij een hypotheek aangeboden. Als dat geen modern sprookje is!

Today is Universal Children’s Day. To celebrate this important day children across the globe have used their collaborative creativity to share with you the following videoclip.

The song was written by Bas Kennis and Jim Stolze, based on dreams and ideas from children in 41 cities. Those kids were then asked to record their own video contributions. Amsterdam started this “video relay” and soon followed Tokyo, Soweto, New York, Paris, Salzburg, Nasa and many more. The concept of the video and the production were done by Elian Wils from BigShots.

On November 20th the videoclip premiered in 61 cities during TEDxYouthDay.

Gistermiddag stond ik op het dak van Café Engels; negen verdiepingen hoog, terras in de zon, uitkijkend over de bouwput van Rotterdam Centraal. Ik keek door het schermpje van mijn telefoon en daar zag ik heden, verleden en toekomst.

Eindelijk een toepassing van Augmented Reality waar ik echt warm van werd. Afgelopen jaar is er veel gesproken over “AR” en gedroomd over de mogelijkheden van deze toepassing, maar het Nederlands Architectuur Instituut (NAI) schittert wat mij betreft op eenzame hoogte als het gaat om hun Urban Augmented Reality-project. Circa 350 objecten zijn in 3D op je telefoon te bekijken in een tijdlijn van verleden, heden en (alternatieve) toekomsten.

Bekijk het filmpje om te zien hoe dat er uit kan zien:

Het NAi heeft bijna alles goed gedaan:

Kernfunctie
Ze zijn heel dichtbij hun merkwaarden en kernfunctie gebleven: ze worden letterlijk de Google van de architectuur in Nederland.

Netwerk
Ze hebben samengewerkt met andere partijen. Niet in hun eentje verdwaald in een project, maar de expertise ingeroepen van een netwerk van bedrijven. In10 voor het concept, Layar voor de software, DPI voor de animaties en architectenbureaus voor de 3D modellen.

Buiten de muren
De muren zijn letterlijk en figuurlijk omver geworpen. Eerder schreef ik al dat musea en erfgoedinstellingen naar buiten moeten, wel het NAi laat zien wat je hiermee aan relevantie kan winnen!

Augmented Reality als TijdMachine [ 5:07 ] Play Now | Play in Popup | Download