Een van de eerste adviezen die je krijgt op TED is om je laptop dicht en je telefoon uit te houden. Al je aandacht zul je nodig hebben met het absorberen en daarna verwerken van de grote hoeveelheid informatie.

You are about to be hit by a blizzard of incoming ideas. Your mind will be zapped, pinged, prodded and teased. But to benefit from TED’s brand of brain therapy, you need to shut down the competion. Forget about work for a few days. Banish your email. Switch off your phone. Experience what is happening on stage, on screen and around you.

Dit advies was erg terecht. Het is werkelijk ongelooflijk wat er op mij af is gekomen afgelopen dagen. Eerlijk gezegd vond ik het wel fijn om af en toe even te Twitteren of een blogposting te schrijven. Even je gedachten ergens anders op richten.

Het congres heeft al dingen met mij gedaan die ik niet verwacht had. Hierover zal ik nog een apart stuk schrijven, maar ter illustratie het feit dat ik boeken heb besteld van Stephen Hawking (A briefer History of Time) en Richard Dawkins (The selfish gene) … dat had ik niet van tevoren kunnen voorspellen.

Het programma
Wat ik werkelijk briljant vind is de opbouw van het programma. Je komt wel eens op congressen waarbij het programma helemaal willekeurig lijkt te zijn, waar het niet zoveel uitmaakt in welke volgorde de sprekers zijn gepland. Bij TED was dit met precisie uitgekiend.

• Who are we?
• What is our place in the universe?
• What is life?
• Is beauty truth?
• Will evil prevail?
• How can we change the world?
• How do we create?
• What’s out there?
• What will tomorrow bring?
• What stirs us?
• How dare we be optimistic?
• And the point?

Het thema was dit jaar “The big questions”. Vragen over het ontstaan van de aarde. Over ons eigen -menselijke- bestaan. Wat de mens allemaal fout doet, wat er mooi aan ons soort is. En wat de toekomst herbergt… hopelijk eindigend met een positieve noot